Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn kroonjuwelen

Ik heb me al vaak afgevraagd of mijn lichaamsdelen jaloers zouden zijn op elkaar. Steken ze stiekem hun middelvinger op als ik het niet zie of halen ze hun neus op voor elkaars werk. Ik kan me inbeelden dat de navel en appendix toch al vaak gepest zijn geweest. Wat voor nut hebben die twee überhaupt? Ook mijn kroonjuwelen hebben eigenlijk geen benijdenswaardig bestaan. 's Morgens worden ze in een donkere stoffen kelder gestoken en mogen ze slechts een paar keer per dag naar buiten om een frisse neus op te halen. Nu ja, frisse neus? Kun je boven een urinoir hangen fris noemen? Een echt partylife kun je zoiets niet noemen. Ja, ik hoor het u al denken. Soms mogen ze toch de feestneus uithangen. Hebt u al eens met een plastic zak over uw hoofd een marathon gelopen. Ik denk het niet!

Vandaar een warm pleidooi om de kroonjuwelen het stoffen paleis te gunnen dat ze verdienen. De zoektocht is niet zo eenvoudig. Ik heb al meerdere bouwmeesters de rug toegekeerd: Dim, Tommy, H&M, etc. Sindskort heb ik nu ook Mc Alson uitgeprobeerd. Het merk is nog niet zo bekend en dat is vrij onterecht. Het beeld vat mooi samen welk gevoel je ervaart. Aangezien Adamsgewijs op  straat lopen niet is toegelaten en notenkrakers je een hele dag met een zuur gezicht doen rondlopen, is Mc Alson best een aanrader die het gevoel van vrijheid benadert.


Ps: Mc Alson geeft op Facebook
Boxershorts weg. Allez hup, ge moest al weg zijn!

Reacties

  1. We gaan dat ook eens moeten aanschaffen als de modeyudai dat verkondigd!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wil al lang een short van Mc Alson kopen, ga er nu toch eens werk van maken ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik vind het alleszins een aanrader. Het gevoel zit tussen een zwemshort (met het typische netje) en een losse boxershort. I love it!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Lincoln en de blanke Telenet slavin

“My kingdom for a horse,” moet Richard III als laatste woorden hebben uitgezucht op het slagveld. In mijn geval zou het eerder een blanke slavin zijn in ruil voor mijn Yudaiaans koninkrijk. In mijn mentale schatkamer blijven immers zoveel ideeën en plannen onaangeroerd wegens tijdsgebrek. Een blanke slavin zou een deel van dit tijdsgebrek kunnen compenseren. Koken, stofzuigen of mijn wagen een goede beurt geven. Het zijn maar enkele voorbeelden die al een flinke slok op de borrel zouden schelen. De kans is echter groot dat Lincoln vanuit zijn graf zou herrijzen om mij een paar zombiaanse motten om mijn oren zou geven met zijn hoge hoed. De armse stakkerd had tijdens zijn ambtstermijn van de afschaffing van de slavenarbeid een punt gemaakt en met succes.

Zoveel jaar na datum vond Steven Spielberg de heldendaad van Lincoln belangrijk genoeg om er een film van maar liefst 2,5 uur aan te wijden. Afgelopen weekend ben ik naar het epos gaan kijken dat genomineerd is voor 12 oscars. Laat ik…

De smartphone als lichtschakelaar

Enkele dagen geleden kwam aan het licht dat zoekgigant Google voor maar liefst 2,3 miljard dollar domotica-leverancier Nest had opgekocht.  Wist je dat Google hiermee het dubbele heeft geboden van wat het ooit voor YouTube betaalde?  Zit er dan zoveel muziek in een bedrijfje dat thermostaten en rookdetectors maakt?  Het antwoord is ja, en het is het begin van de digitalisering van huishoudelijke apparaten die ook de wereld van de verlichting zal veranderen. Straf hé!

► Lees verder op de dmLights-blog