Doorgaan naar hoofdcontent

De ironie van de hypocrisie

Ik heb het al vaker gedacht dat God de Vader de mens schiep vanuit zijn luie hemelbed met zijn witte sportkousen aan. Hij moet hoogstwaarschijnlijk in het aangename gezelschap hebben vertoefd van zijn favoriete engeltjes Bloody Mary en Jack Daniels. Hoe slaag je er anders in om een product te scheppen dat vaak – en u hoeft zich heus niet persoonlijk geviseerd te voelen – met haken en ogen aan elkaar is geplakt. Ik doel daarbij heus niet op het uiterlijk, maar doorgaans op de innerlijke mens. Indien de intentie van de mensen zich als een doorschijnende visbokaal zou gedragen, we zouden al een stapje dichter zijn. De intenties zouden duidelijker en sneller aan de oppervlakte komen drijven. Helaas is de mens eerder een brandkast waarbij de ander de enige is die de cijfercombinatie kent.

Deze brandkast ligt volgestapeld met gedragspatronen waar de mens niet altijd fier op mag zijn. Eentje die zich mijns inziens in 2011 sterk manifesteerde was de hypocrisie of anders geformuleerd: “Ik zie dat splintertje in uw oog, maar niet de balk in het mijne.” De voorbeelden zijn niet op de vingers van één hand te tellen. Hoe kan iemand als de paus naastenliefde en verdraagzaamheid met de ene hand in de lucht tillen, terwijl hij met de andere hand respect voor minderheden als holebi’s volledig in de kiem smoort. Het is ook ironisch om te zien dat er miljoenen zijn gespendeerd aan de doortocht van de paus terwijl in de hoorn van Afrika mensen sterven van de honger. Waarschijnlijk was er geen vijfsterrenhotel te vinden in Afrika. De politici moeten niet onderdoen. Hoe geloofwaardig zij die mensen nog die met onze stem in het parlement zetelen, maar met hun stem doorgaans voor eigen winkel praten. Als het parlement haar eigen regelement met betrekking tot de pensioenen niet hervormt (i.e. op pensioen na 20 jaar dienst) – dan zal ik bij de volgende verkiezingen alle stembussen persoonlijk komen volgieten met pek en pluimen.

Nog actueler is het Centrum voor gelijkheid en racismebestrijding dat onlangs zelf aangeklaagd werd wegens racimse [artikel]. Het bekende ‘piracy is a crime’ deuntje zou volgens bepaalde actuele bronnen zelf zijn gestolen [artikel]. De strenge arm der wet in Hasselt zou dan weer zelf lange vingers hebben. Het is een karakterkenmerk dat me dit jaar meer is opgevallen dan andere jaren. Laat ons samen bidden dat wanneer God de Vader een nieuwe versie van de mens op de markt brengt in 2012 hij deze menselijke eigenschap niet meeneemt in de upgrade. Amen!

Reacties

  1. Of zou het kunnen dat informatie nog sneller rondgaat en daardoor de vuiligheid nog meer en sneller naar boven komt drijven?
    Het enige wat we dan kunnen doen is nog meer openlijk communiceren zodat niemand de balk nog langer kan negeren.

    Een prettig 2012 gewenst, u heeft mij vaak geamuseerd in 2011 en ik hoop van hetzelfde in 2012.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Logo Groupon versus nieuw logo Groen

Het is niet steeds eenvoudig om een nieuw logo uit je mouw te schudden, vraag dat maar aan de jongens en meisjes van Gap. Groen lanceerde deze week haar nieuwe huisstijl en toegegeven, het logo lijkt toch verdacht veel op dat van Groupon en ook de baselines zouden verre verwanten kunnen zijn. Misschien moeten we het zien als een vorm van recycling? Wie de vijf verschillen - ik vrees dat we zelfs niet zo ver gaan geraken - kan opsommen wint alvast een groene fluostift. Het kan ook een appelblauwzeegroen exemplaar worden, dat valt nog te Besien!


Update: Blijkbaar is er nog een opvallende gelijkenis tussen het logo van Groen en dat van Armoede is een Onrecht. En daarmee is de code volledig gekraakt hoe het logo van Groen werd in elkaar geknutseld. Laat ons hopen dat ze er niet al te veel voor betaald hebben.




Update 2: Ondertussen is uitgelekt dat reclamebureau Salvo.be - dat instond voor de creatie - werd uitbetaald in bloemkolen, wortels en nestkastjes. Daarmee wordt het gerucht de kop i…

Lincoln en de blanke Telenet slavin

“My kingdom for a horse,” moet Richard III als laatste woorden hebben uitgezucht op het slagveld. In mijn geval zou het eerder een blanke slavin zijn in ruil voor mijn Yudaiaans koninkrijk. In mijn mentale schatkamer blijven immers zoveel ideeën en plannen onaangeroerd wegens tijdsgebrek. Een blanke slavin zou een deel van dit tijdsgebrek kunnen compenseren. Koken, stofzuigen of mijn wagen een goede beurt geven. Het zijn maar enkele voorbeelden die al een flinke slok op de borrel zouden schelen. De kans is echter groot dat Lincoln vanuit zijn graf zou herrijzen om mij een paar zombiaanse motten om mijn oren zou geven met zijn hoge hoed. De armse stakkerd had tijdens zijn ambtstermijn van de afschaffing van de slavenarbeid een punt gemaakt en met succes.

Zoveel jaar na datum vond Steven Spielberg de heldendaad van Lincoln belangrijk genoeg om er een film van maar liefst 2,5 uur aan te wijden. Afgelopen weekend ben ik naar het epos gaan kijken dat genomineerd is voor 12 oscars. Laat ik…