dinsdag 5 februari 2013

Lincoln en de blanke Telenet slavin


“My kingdom for a horse,” moet Richard III als laatste woorden hebben uitgezucht op het slagveld. In mijn geval zou het eerder een blanke slavin zijn in ruil voor mijn Yudaiaans koninkrijk. In mijn mentale schatkamer blijven immers zoveel ideeën en plannen onaangeroerd wegens tijdsgebrek. Een blanke slavin zou een deel van dit tijdsgebrek kunnen compenseren. Koken, stofzuigen of mijn wagen een goede beurt geven. Het zijn maar enkele voorbeelden die al een flinke slok op de borrel zouden schelen. De kans is echter groot dat Lincoln vanuit zijn graf zou herrijzen om mij een paar zombiaanse motten om mijn oren zou geven met zijn hoge hoed. De armse stakkerd had tijdens zijn ambtstermijn van de afschaffing van de slavenarbeid een punt gemaakt en met succes.

Zoveel jaar na datum vond Steven Spielberg de heldendaad van Lincoln belangrijk genoeg om er een film van maar liefst 2,5 uur aan te wijden. Afgelopen weekend ben ik naar het epos gaan kijken dat genomineerd is voor 12 oscars. Laat ik de film samenvatten dat 2,5 uur vol dialogen over slavernij en burgeroorlog zonder echte actie even boeiend is als Lesley-Ann poppe die heel haar Beauty food boek voorleest. Na een tijdje heb je er de buik van vol en haak je volledig af. Het enige vermeldenswaardige zijn de puike acteerprestaties van Sally Field, Daniel D. Lewis en Tommy Lee Jones.

Laat ons ook niet even vergeten dat Lincoln ervoor gezorgd heeft dat ik nu geen blanke slavin kan houden. Toen ik afgelopen zondag echter bad tot Onze lieve heer – die boven ons hoofd zweeft op een wolkje in een regenboog T-shirt in het gezelschap van wijlen Lincoln en Richard III – gebeurde er een mirakel, een wonder waardoor er iets aan mijn tijdsgebrek werd gedaan. Onze Lieve heer had als bij een donderslag bij heldere hemel tijd uit de mouw van zijn regenboog T-shirt geschud. Nu ja, hij had met zijn lange arm gewoon de Telenet-stekker uit het stopcontact getrokken. Mijn slaafse internetketting loste tijdelijk op in het niets en ik deed die ochtend meer huishoudelijke taken dan in heel de week. Godzijdank was ik voor heel even de vrije slaaf in de offline wereld.

zaterdag 2 februari 2013

Oh nee, de loketbediende is gay


Gisteren was het blijkbaar de internationale 'Hug a Gay Day'. De dag waarop iedereen eens stevig en ongegeneerd een homo of lesbienne naar keuze mocht pakken. Nu, buiten de  twee autobestuurders die in elkaars gat zaten op de ring van Antwerpen en mij daardoor één uur file bezorgden heb ik er eigenlijk weinig van gemerkt. Ze zijn ook zo moeilijk te herkennen, die homo's en lesbiennes. Er zou zoals in de Sims een roze diamant boven hun hoofd moeten zweven zodat je het heterogene kaf van het homoseksuele koren zou kunnen scheiden. Dat zou ook voor de holebi's een handig hulpmiddel zijn. Als je weet dat slechts één op de tien mensen het holebiseksuele gen in zijn DNA heeft dan besef je gewoon dat de zoektocht naar een partner  even moeilijk is als het zoeken naar een roze naald in een roze hooiberg.

Er zijn doorheen de geschiedenis al heel wat rituelen uitgevonden om elkaar op enkele meters te herkennen. Het verhoogde stemmetje, de fladderende handjes die een propeller lijken aan te drijven en niet te vergeten de kledij en bijhorende ascessoires. Het sjaaltje en kleine schoudertasje verhoogt bijvoorbeeld de statistische kans dat je te maken hebt een man die uit angst om zijn kledij vuil te maken nooit zal ravotten in de pruimenboom. Er zijn ook gays die het gewoon expliciet duidelijk maken wat hun seksuele identiteit is door de slogans of afbeeldingen op hun T-shirt. Het is dat laatste dat Antwerps burgemeester Bart De Wever tegen de borst stuit bij Antwerpse loketbedienden. Hij wil dat zijn loketbedienden een vorm van maagdelijke neutraliteit uitstralen. Kortom de regenboog T-shirts en T-shirts met slogans als "okay to be gay" of  "some dudes mary dudes get over it" moeten in de personeelslocker blijven.

Ik heb echter een grote angst dat homoseksuele loketbedienden bepaalde zaken vanf nu extra gaan accentueren om hun identiteit te onthullen."Dag meneer kan ik u helpen" zal ongetwijfeld veranderen in  "Dag sjoe, kan ik u misschien helpen met uw vraagskeuh?". Het stempelen van een simpel document zal vanaf nu gepaard gaan met een dramaqueen-ritueel uit angst om een nagel te scheuren. De fladderende handjes worden in turbostand gezet met opwaaiende documenten als gevolg. Nee bart, ik denk dat je maatregel een averechts effect zal hebben. Vandaar een warme oproep aan alle homoseksuele loketbedienden om volgende week tot de week van de homoseksuele ongehoorzaamheid uit te roepen en de onderstaand T-shirt te dragen.