dinsdag 28 oktober 2008

I Love #nachtoog

Er loopt weer een boekencampagne in het Shoppingcenter Gent Zuid. De 5de boekeninzameling t.v.v. Oxfam-Solidariteit is weer een feit. Wat zou ik toch graag met een voetbal die groene torens omver sjotten die ze daar geplaatst hebben. Het is verdomme zo verleidelijk. Ik zou beter ook eens snuisteren in mijn archief om te zien of ik geen overtollige boeken heb die ik kan inruilen. Vermoedelijk zou de helft van mijn boeken van de hogeschool en de unief er moeten aan geloven. Eén cursus zou ik echter nooit wegdoen. Mijn cursus filosofie van de tweede licentie die door professor Erik Oger werd gedoceerd. Zijn boek "Nachtoog, schuine wegen van de filosofie" is een must voor iedereen die graag eens zijn grijze massa laat werken. Geen kost dus voor de fans en stoeipoezen van Ignace Crombé.



"Ondanks de gigantische ontwikkeling van wetenschap en techniek, hebben we nog steeds geen vat op heel wat gebeurtenissen. We beheersen ze niet, net omdat we ze willen beheersen. Geen extern obstakel, maar integendeel de inzet van de wil zelf verhindert de mogelijkheid van controle. Ongewild belet hij de uitvoering van onze voornemens. Het is geen toeval dat de westerse cultuur meestal deze paradoxale vorm van ondeheersbaarheid over het hoofd heft gezien. De reden hiervoor is de overheersende grondovertuiging dat de mens de dingen in principe (maar niet in feite) naar zijn hand kan zetten door ze te willen. Iedereen wordt er vroeg of laat mee geconfronteerd. Wanneer ze zich voordoen, hebben we met een crisis te maken. Onveranderd doorgaan met een frontale bestorming van het nagestreefde doel biedt geen oplossing meer, maar brengt ons enkel nog verder in moeilijkheden, Een uitweg kan zich enkel nog via een omweg aandienen. Dit ezelsboek volgt een aantal schuine wegen op de voet en beschrijft op boeiende wijze enkele processen waarin het verschijnsel van ‘zelfhindering’ zich voordoet: onze slaapproblemen; onze fascinatie voor de auto en zijn vermogen om tijd te winnen; onze denkprocessen waarbij we van tijd tot tijd op weerstand stuiten. Waarom verhindert onze concentratie op een probleem precies dat wij het oplossen?"
Bron: Internetboekhandel.nl

De filosofie is zeer toepasselijk op een ritueel dat zich dagelijks voltrekt: Slapen. Elke dag kruipen we met miljoenen tegelijkertijd in bed. Gelukkig niet allemaal samen. Voor de ene is dit een ritueel zonder nadenken, voor de andere een periode vol aangename dromen en kleine pleziertjes. Er zijn er ook die slapen een foltering vinden. Elke nacht tellen ze die verdomde schaapjes die over het hekje springen. Toeval of niet, vandaag is er een nieuwe website gelanceerd over dit alledaags ritueel: Ik wil slapen. De website ziet er momenteel helaas vreselijk leeg uit. Misschien dat ze beter het boek van Oger aanprijzen. Het bevat immers een heel hoofdstuk over het slapen en de dwang die we daarbij uitoefen: Ik wil slapen verdomme!

zondag 19 oktober 2008

Spruitjes uit Darfour

Na jarenlang de schoolbanken en bijhorende stoelen de rug te hebben toegekeerd was het zaterdagochtend tijd voor een rendez-vous in het domotica-gebouw van Syntra (kortrijk). De Drupal-opleiding is eindelijk van start gegaan alhoewel ik de manier van les geven ongelooflijk chaotisch vond. Een hutsepot van nieuwe termen werden door mij strot geduwd en tijd om te slikken was er nauwelijks. Een portie zelfstudie en een snuifje doorzettingsvermogen zullen wel als maagzout dienen om de leerstof te verteren. Ik had 's ochtends echter nog geen idee dat ik 's avonds in Oostende nog eens echte hutsepot kreeg voorgeschoteld. Varkenspootjes, koeietongen, oortjes van uitgestorven diersoorten en konijnenstaarten lagen broederlijk naast elkaar te pruttelen en uit te rusten in een stalen stoofput op een gezellig bedje van koolblaadjes en spruitjes. Alhoewel de culiniaire Oostendse keuken doorgaans van zeer hoog niveau is, begon mijn maag dit maal in opstand te komen. Ik had gelukkig eerder op dag op de Oostendse Oktoberfoor reeds wat proviant binnengesmukt zodat ik geen anorexia-waanbeelden kreeg. Alle gekheid op een stokje - en volgens mijn ma is dat stokje lang - deden de televisiebeelden op Canvas die avond mijn maag pas echt keren.

"Op de thee bij Janjaweed" was een Vranckx reportage op Canvas dat handelde over de milities in Darfour. Nima Elbagir slaagde er in om - als eerste westerse reporter - de arabische milities(Janjaweed) in Darfoer te volgen. Al jaren vechten ze een bloedige stijd uit met de Afrikaanse rebellen. Een strijd die uitzichtloos lijkt en getekend wordt door verkrachtingen en plunderingen. Jonge mannen van mijn leeftijd staan daar 's morgens niet op om goed geluimd achter hun pc te kruipen om marketinganalyses te maken, maar achter hun afweergeschut om oorlogsstrategieën te bedenken. De kloof tussen onze beide werelden is ontzettend hoog. Je vraagt je dan af waar we in onze "beschaafde" westerse wereld in hemelsnaam mee bezig zijn. Momenteel worden er miljarden gepompt in het bankair systeem. Ons kapitalistische snoephuisjes staan immers op instorten en moeten gestut worden. Dat er duizenden kilometers op een Afrikaans continent mensen zelfs geen strooien huisjes hebben om zich te beschutten tegen de striemende en dodelijke zon lijkt ons minder te deren. We zijn eerder bezorgd om de dalende beurscijfers dan de dalende overlevingskansen. Traandruppels van beursgoeroes ontroeren ons meer dan Afrikaanse bloeddruppels. We liggen woelend in ons bed te meimeren over onze spaarcentjes terwijl anderen op de koude grond liggen te denken of ze de volgende ochtend wel zullen halen. Laten we echter niet pessimistisch of fatalistisch worden, maar zelfrelativering is soms mooi op zijn plaats in dergelijke economische barre tijden. Als de beursorkaan is gaan luwen hoop ik dat men de schade ook herstelt in Afrika. Een humanitaire en economische knoeiboel waar we als westerse kolonialisten zelf voor gezorgd hebben. We mogen trots zijn op onszelf. We kunnen misschien onze Vlaamse hutsepot met spruitjes exporteren naar deze gebieden?

donderdag 16 oktober 2008

Het gespijsde brein

Stilstaan is achteruitgaan en met dit adagium in het achterhoofd was ik verheugd dat ik vandaag een opleiding Microsoft Dynamics CRM kon volgen. De opleiding werd gegeven door Traviata, een IT-bedrijf uit Diegem. Ik ben absoluut overtuigd geraakt van de kracht en de noodzaak van een krachtig relatiemanagementsysteem. Aan de opleiding zijn maandelange vergaderingen voorafgegaan waar ik (gelukkig) niet steeds deel van uitmaakte. Niets zo hatelijk als vergaderingen die niet productief zijn. Ik vermoed echter dat sommige collega's als jaarobjectief "vergaderingen plannen" hebben staan. Het jammere is dat tijdens dergelijke opleidingen discussies die reeds waren afgerond tijdens deze dergelijke vergaderrondes opnieuw worden opgerakeld. Het leek alsof er zout in een oorlogswondes werd gestrooid. Ik versta nu goed wat politiekers elke dag meemaken in het parlement. Eindeloze discussies met als enig doel de discusie an sich. Er is dan ook een reden dat de meeste politici zo lelijk zijn. Op die manier valt er nog iets te lachen en kunnen de dingen makkelijker gerelativeerd worden.

Zaterdag staat er weer een andere opleiding gepland en hopelijk vliegen er minder holle woorden in de lucht dan vandaag. Ik hoop tijdens een CMS opleiding(georganiseerd door Syntra Kortrijk) de kneepjes onder de knie te krijgen van het Content Management Systeem Drupal. Met de opleidingscheques van de Vlaamse Overheid valt de prijs zeer goed mee. Het enige nadeel is het vroege opstaan op een zaterdagochtend. Een mens moet er veel voor overhebben om het brein te spijsen, maar de intelligent boer die je achteraf kan laten is des te groter.

dinsdag 7 oktober 2008

De zwarte BV lijst

Ik heb niks tegen Paul D'hoore! Echt niet! De beursgoeroe van de VRT-nieuwsdienst straalt kennis uit en zijn beursanalyses zijn verhelderend. Maar zoals Paul Vanden Boeynants ooit uitkraamde: Trop is teveel. De laatste dag zie ik hem elke dag op het scherm en ik kan er niet meer tegen. Het lijkt wel alsof er een pavlov-effect optreedt in mijn hersenpan telkens als ik de man - die de broer van ex-nieuwsanker Sigrid Spruyt zou kunnen zijn - op mijn netvliezen krijg gebrand. Paul D'hoore means bad news. Telkens ik hem zie gaat het barslecht met onze economie. Geen D'Hoore en het gaat goed. Het kan toch niet moeilijk zijn om hier een heus complot in te zien. Ik denk dat we te vaak oorzaak en gevolgd hebben verwisseld in het verleden. Zien we dit zwartharig beurskonijn als het goed gaat? Ik dacht van niet.

Een zelfde negatieve mediacorrelatie kunnen we trekken tussen het weerbericht. Ik ben ervan overtuigd dat Sabine Haagedoren meer slecht weer verkondigt dan Jill Peeters (VTM). Het alpine-hooggebergte van Sabine Haagedoren hangt trouwens ook meer in de weg om de kaarten als kijker goed te kunnen analyseren. Jill Peeters heeft niks voor niks de "TV Weather Forecast 2008 Trophy Award" ontvangen van de European Meteorological Society (EMS) in Amsterdam. Sabine was naar verluidt zo woest als een orkaan van jaloezie dat snelle Eddy De Mey haar moest kalmeren met een dosis valium. Het lijstje met andere BV's die een verbod zouden moeten krijgen om op televisie te komen is te lang om op te sommen. Ik hoop alleszins dat er naar analogie met de zwarte consumentenlijst, een zwarte bv lijst wordt opgesteld uit respect voor kijkend Vlaanderen.

woensdag 1 oktober 2008

The Smoking Skinny bitches

 
Uit de foto zou je in de eerste plaats denken dat Piet en Mimi tijdens een opname van het kookprogramma Lekker Thuis een klein dispuut hadden over de gaartijd van de parelhoen, maar niks is minder waar. Deze rontgenfoto moet de losbandige Londense jeugd wijzen op de gevaren van messen. Men tracht hiermee de teller van het zinloos geweld terug te dringen. De jongen op de 'foto'heeft de aanval wonder boven wonder overleefd, maar moet hoogstwaarschijnlijk goed opletten voor magneten. Het lijkt tegenwoordig wel een rage om horrorbeelden of ditem woordgebruik te hanteren in reclame-advertenties om het conatief gedrag van de consument te sturen:

Gij zult niet rokenKregen filmsterren vroeger duchtig miljoenen dollars toegeschoven om te pronken op de catwalk en het witte doek met bijhorende stinkstok, dan is de tijd van de zuivere wind aangebroken. Horecazaken worden rookvrij gemaakt en op het televisiescherm wisselen de reclames van nicotinekauwgom en nicotineplakkers elkaar in enorm snel tempo op. Ook de sensibiliseringscampagnes springen als verse paddestoelen in een herfstlandschap uit de grond. Ze hopen met giftig woordgebruik en schrikplaatjes de verstokte rokers op andere gedachten te brengen. Het meest recente voorbeeld komt uit Groot-Brittannië. Foto's van een lijk in een mortuarium en een opgesneden lichaam op een operatietafel moet de sigaret naar de hoek der schaamte verbannen. (lees artikel The Sun)

Gij zult niet eten
Neen, ik ga het niet hebben over de hongerstakers in ons land, maar over het boek Skinny Bitch dat momenteel in de winkelrekken ligt. Het dieetboek wil komaf maken met de ongezonde voeding dat we dagelijks door ons strot rammen. Volgens het boek is frisdrank vloeibare satan en koffie is nog slechter dan rioolwater voor ons lichaam. Sojascheuten worden dan weer de hemel in geprezen. Als  ik al die rommel zou eten die ze aanprijzen in dat boek - en ik heb enkel de samenvatting gelezen- dan was ik wel op de aarde gekomen als een geit. Het feit dat Victoria Beckham idool is van het voedingspatroon zegt dan ook genoeg.

Gij zult niet vreemd gaan
Dat paus Benedictus het rijden van een scheve schaats verkettert lijkt me even logisch als zeggen dat likken aan asbest niet gezond is. Maar blijkbaar gaan ze in de Verenigde Staten nog enkele stappen verder. Op ware purity Balls (ik-beloof-een-rein-konijn-te-zijn-feestjes) beloven tienerdochters en zelfs kleuterdochters aan hun vader dat ze geen onreine daden of gedachten zullen hebben tot aan het huwelijk. Zulke horrorfeestjes kan ik alleen maar met de nodige huiver afkeuren. Als we evolueren naar een maatschappij vol skinny bitches met purity ball trauma's, een maatschappij waar we alles gaan afkeuren dan hoop ik dat ze mij in een grote joint wikkelen en aansteken aan de stoof van de Queen in Buckingham Palace. Dat zou nog eens een schitterend einde zijn.