zaterdag 27 november 2010

Dead artists conspiracy

Als u de voorbije dagen een (online) krant hebt geraadpleegd, zal uw oog vermoedelijk twee zaken hebben opgemerkt. Enerzijds wordt de muziek van The Beatles sinds vorige week aangeboden op iTunes. Een slimme zet als je ziet dat muziekfans wereldwijd op één week tijd twee miljoen nummers en 450.000 albums van The Beatles hebben gedownload. De legendarische band krijgt ter promotie zelfs een - al dan niet vlug in elkaar geknutselde - reclamespot van een halve minuut. Anderzijds was er een interview met Tim Berners-Lee in het wetenschappelijk tijdschrift Scientific American. 'De oprichter van het internet' geeft er iTunes, de muziekwinkel van Apple, een muzikale veeg uit de pan. "Je bent niet meer op het web. De wereld van iTunes is gecentraliseerd en ommuurd. Je bent gevangen in één winkel, in plaats van dat je je op een open marktplaats bevindt. Voor de toekomst ben je afhankelijk van de verbeelding van één bedrijf", aldus Tim Berners.

Wie er van de hele discussie niet zal wakker liggen zijn de nabestaanden van de dode sterren die nu schitteren op iTunes. Net als The Beatles kwam ook Michael Jackson onlangs weer in het nieuws omdat hij een nieuw nummer heeft uitgebracht. Michael Jackson, die op 25 juni 2009 overleed, verdiende de afgelopen twaalf maanden zo'n 196 miljoen euro. Daarmee voert wijlen The King of Pop het lijstje aan van best verdienende dode sterren. Dit doet mij tevens denken aan een andere grote legende namelijk de 'gangsta rapper', Tupac Shakur. Na zijn dood werd een enorme hoeveelheid nieuw materiaal ontdekt en uitgebracht. De kassa rinkelde als nooit tevoren.

De (eventueel in scène gezette) dood van artiesten als Michael Jackson, Elvis Presley of Tupac Shakur zou volgens sommigen een populariteitsstunt zijn geweest, bedoeld om de verkoopcijfers verder op te krikken. Een complot om  een celebrity uit te melken tot de uiers van de melkkoe op de grond slepen. Het is dan ook pure entertaining om de complottheorieën hierover te lezen op het internet. U moet maar eens googlen op "Dead artists conspiracy". Als u de komende weken Elvis Presley of John Lennon zou tegenkomen in de Veldstraat of op de Meir, dan weet u pas echt met zekerheid dat ze zijn gestorven in naam van de marketing en de sales.

Joren Herremans
Matthieu van den Bogaert

zondag 21 november 2010

Frietburger: innovatieve verleiding?


Hebt u er ook al over nagedacht om uw frietjes tussen uw hamburger te persen? Geen smakelijk idee volgens mij, maar Quick is de eerste om het daadwerkelijk als "nieuw" product aan te bieden. Merken moeten immers voortdurend zichzelf heruitvinden om in de gunst van de consument te komen, maar vooral te blijven. De hamburgerketen lanceert op 30 november dan ook de frietburger, de eerste hamburger met frietjes in.

De vraag is waarom ze dit doen? Omdat de jeugd van tegenwoordig een grotere mond heeft gekregen waardoor ze meer nodig hebben om hun smoel mee vol te proppen, zou een mogelijke insteek kunnen zijn. Het consumptiegedrag verandert en daar spelen merken zoals Quick dan ook slim op in. Zo lanceerde Quick al begin dit jaar de controversiële halal burger in Frankrijk. Over de frietburger zegt Quick in een persbericht het volgende:
    "De Suprême Allumettes kost 4,35 euro en daarvoor krijgt u een 'genereuze' gehaktsteak van 150 gram op een bedje van batavia-sla, bedekt met emmental, mayonaise met mosterd en lekker dunne frietjes, dat alles tussen een groot en zacht wit broodje dat lichtjes bestrooid is met griesmeel."
De ham(burger)vraag

Tot zover de verkoopspraat. Elk rationeel slachtoffer van deze consumptiemaatschappij weet dat hoe groter de hamburgers van Quick en McDonalds op de foto worden, hoe kleiner ze in je handen blijken te zijn. Waarom zou ik meer betalen voor iets waar ik minder aan heb? Natuurlijk is men nieuwsgierig om deze nieuwe caloriebom te proeven en het is juist die nieuwsgierigheid die Quick gebruikt om een nieuw hamburgerconcept te testen. De ham(burger)vraag is of de symbiose van twee zaken tot een nieuw product echt een baanbrekende innovatieve verleiding is. De laatste jaren zie je dergelijke geboortes steeds vaker opduiken: de speculaaspasta, de champagneshampoo, condooms met fruitsmaak en de chocolade-tandpasta zijn maar enkele voorbeelden. LU en Côte D'Or gooiden dit jaar ook nog hun producten in de gezamenlijke mixer.

In ieder geval, alvast smakelijk aan degene die de frietburger willen proeven. Het aanbod is slechts tijdelijk want na 10 januari 2011 verdwijnt de Suprême Allumettes weer uit het aanbod. Als je trouwens geluk hebt liggen er daadwerkelijk enkele echte frieten op je burger!

Joren Herremans
Matthieu van den Bogaert

zaterdag 20 november 2010

Later wil ik marketeer worden

Wat wil jij later worden? Euh...geen idee juffrouw. Wist ik veel dat ik tegen juffrouw Suzzy 25 jaar geleden moest antwoorden dat ik marketeer wou worden. Ik zou waarschijnlijk een kwartier in de hoek hebben moeten staan als straf. Vandaag de dag zou ze zeker het onderzoeksrapport "A Bit Rich: Calculating the real value to society of different professions" hebben gebruikt om mij Berlusconi-gewijs op andere gedachten te brengen. The New Economics Foundation (NEF), dat het rapport publiceerde, pleit voor een fundamentele heroverweging van de manier waarop de waarde van werk wordt erkend en beloond. Zo heeft een kuisvrouw meer waarde dan een bankier. Ook reclamejongens en marketeers krijgen een goede veeg uit de pan.

    Advertising agencies are keen to demonstrate the returns they create for their customers. These estimates of additional sales generated allowed us to calculate the share of overconsumption attributable to advertising, and then the damage that causes. We found that for every £1 of value created by an advertising executive, £11.50 is destroyed. This is almost the exact reverse of the hospital cleaner.

Een hele tijd heb ik zelf gespeeld met het idee van timmerman, maar mijn duimen hebben tijdens een nationaal congres beslist met de andere vingers dat dergelijk beroep uitgesloten is. Met het idee van tekenaar heb ik ook nog rondgelopen. Het ingangsexamen in Sint-Lucas te Gent was echter net iets te zwaar. Een naakte vrouw tekenen in 5 minuten was problematisch. Ik was net klaar met het oorlelletje en ik moest de rest nog tekenen. Uiteindelijk is er dus iets compleet anders uit de bus gekomen: marketeer. Vroeger was ik trouwens weg van het boek "Later wil ik stuntman worden." Eigenlijk raar dat ik dat nooit heb overwogen? Alhoewel je als marketeer ook wel moet stunten...

ps: Het rapport A Bit Rich: Calculating the real value to society of different professions kan je hier downloaden.

SinterMarketing

Toen ik eergisteren mijn voet brak bij het verlaten van de Vlerick-poorten, zag ik tijdens de val in geweldige slow-motion mijn jonge leven voorbijflitsen. De hoogtepunten en de dieptepunten werden op mijn netvlies geprojecteerd. Eén van de dieptepunten in mijn leven was toen ik vernam dat Sinterklaas niet bestond. Het was alsof er een Al Qaida bom avant-la-lettre in mijn jonge hart ontplofte. Hoe had ik mij ooit in de luren kunnen laten leggen door mijn ouders en vooral, de katholieke kerk. Ik voelde me keihard gepakt. Ik was dan ook blij dat er dit jaar een film in de zalen kwam die de onverbloemde waarheid durfde zeggen over Sinterklaas: Sint. Een leuke horrorprent van Dick Maas die Sinterklaas afbeeldt als een moordlustige bisschop die pakjesavond vrij letterlijk interpreteert . Roger Van Gheluwe is hiermee vergeleken zelfs een echt mietje.


Niet alleen de inhoud van de film intrigeerde me, ook de hele commotie die de film met zich meebracht was/is een lust voor mijn marketingoog. Zo vond de organisatie Ouders & Coo de filmposter ontoelaatbaar en aanstootgevend voor kleine kinderen. De Nederlandse Stichting Reclame Code vond de aanklacht echter onterecht:
"De Commissie heeft slechts geoordeeld over de poster zoals deze nu in de bioscoop hangt, nu de poster tot dusverre uitsluitend op deze wijze openbaar is gemaakt. De Commissie heeft weliswaar begrip voor de standpunten van klagers, maar is op grond van het volgende van oordeel dat de grens van het toelaatbare niet wordt overschreden. Op het eerste gezicht herkent men op de poster het silhouet van Sinterklaas op zijn paard, en dit acht de Commissie voor kinderen niet angstaanjagender dan een willekeurige andere afbeelding van de Sint. Het gezicht van de Sint is zeer onduidelijk en donker afgebeeld. Bij bestudering van zeer nabij wordt dit nauwelijks anders. Gelet hierop acht de Commissie het niet aannemelijk dat kinderen ten gevolge van dit beeld angstig zullen worden of dat zij hiervan nachtmerries zullen krijgen."source
Ik denk dat de Nederlandse Stichting Reclame Code deed wat de Belgische tegenhanger JEP niet durfde bij de sloggi-affaire. De hele heisa is trouwens een marketingdroom voor de makers van Sint. Een paar moraalridders voelen zich in hun gat gebeten en trekken aan de figuurlijke alarmbel, die vervolgens zoveel lawaai maakt dat iedereen over Sint praat. Als dat nog niet genoeg was voelden ook de inwoners van de Italiaanse stad Bari zich in hun katholieke kont gebeten. In Bari worden blijkbaar de restanten van Sinterklaas bijgehouden. Extra olie op het marketingvuur is het gevolg. Het resultaat van Sint mag er dan ook wezen: een gouden openingsweekend in Nederland met 100.000 bezoekers en een omzet van bijna 700.000 euro.

Het verschil met de marketingmachine van Harry Potter kon niet groter zijn. Ik vermoed dat de budgetten om de tovenaarsfilm in de aandacht te krijgen een veelvoud zijn van deze van Sint. Ik verschiet er zelfs van dat men de treinen in België en Nederland nog niet heeft omgebouwd tot rijdende bezemstelen. Nee, geef mij maar een beetje controverse want wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de aandacht. Ik heb trouwens een vermoeden dat Jan Verheyen net zoals Zot van A ook deze film wil vertalen naar een Vlaamse versie, ik had alvast een acteur in gedachten die dit met verve zou kunnen doen. Controverse verzekerd!