zondag 6 januari 2013

Life of Pi: Indiase kebab in 3D




Het zal je maar overkomen dat je naar een zwembad wordt genoemd. Het overkwam 'Piscine Molitor Patel', het hoofdpersonage in de film 'Life of Pi'. Ik had hetzelfde lot kunnen hebben aangezien mijn ouders elkaar hebben leren kennen in het plaatselijke zwembad van Stekene. Gelukkig werd er door mijn ouders na rijp beraad afgezien van de naam Chlorius. Het leven van Piscine (Pi voor de vrienden) ziet er voor de rest spectaculairder uit dan het mijne. De arme jongen wordt op een bepaald moment in zijn leven uit financiële noodzaak gedwongen om te verhuizen van Indië naar Canada. Samen met zijn familie en een bijhorende dierentuin wordt de grote oversteek aangevat. In het midden van de oceaan komt het schip echter in een zware storm terecht en Pi slaagt er slechts ternauwernood in om samen met een zebra, hyena, oerang-oetang en een Bengaalse tijger te ontsnappen in een reddingsboot. Wat volgt is het onwaarschijnlijk overlevingsavontuur van Pi op de oceaan. Aangezien het verhaal van in het begin verteld wordt via een flashback weet je al op voorhand dat de arme stakker niet zal belanden als een mals stukje indiase kebab in de mond van de tijger. Toch krijgt het verhaal op het einde mijns inziens een zeer onverwachte twist.

De film verliest een klein beetje van zijn magie als je weet dat de Bengaalse tijger (Richard Parker) voor 90% computer geanimeerd is. Enkel de scène waarbij de tijger in de oceaan zwemt is blijkbaar volledig door een echte tijger uitgevoerd. Ook in 2013 blijf ik me wel ergeren aan de zogezegde meerwaarde van 3D-films. Mijns inziens zijn de 3D effecten in de Pandadroom-film uit de Efteling  - eveneens een film met veel beestjes - meer geslaagd dan deze in 'Life of Pi'. Misschien moet ik dringend mijn oogbollen uitwassen in een zwembad met chloor om eens en voor altijd het 3D-effect gewaar te worden.

woensdag 2 januari 2013

Waalse Choucroute




Het goede voornemen om meer vis, fruit en groenten te eten in het nieuwe jaar is bij deze al flink geslaagd. Vandaag werd er immers Igloiaanse verse kabeljauw geserveerd in een krokant jasje van paneermeel met ambachtelijke aardappelreepjes gesopt in hete olie met een glaasje uitgeperste en gegiste druiven. In de volksmond wordt het ook wel denigrerend fish sticks met frieten en wijn genoemd, maar dat laten we niet aan ons hart komen. Nu we de deur van de feestdagen weer achter ons dicht kunnen slagen, dringt gezonde voeding zich immers op. Gisteren op nieuwjaarsdag werd de deur alvast op een semi-kier gezet met een wel zeer aparte traditie: choucroute met worst en gestampte aardappelen. Het is iets anders dan een fondue hoor ik u tot hier denken! Sinds de liefde van mijn leven Waalse roots heeft kan ik niet anders dan mij aanpassen aan de gewoontes van het huis.

Blijkbaar is het de gewoonte in de provincie Luik om op de eerste dag van het nieuwe jaar choucroute met worst en aardappelstoemp naar binnen te spelen. Het was al jaren geleden dat de smaak van choucroute mijn smaakpapillen had gestreeld en dat moet vermoedelijk van een of andere foor zijn geleden. Ik moet bekennen dat het wel smaakte. Daarnaast is het blijkbaar ook de gewoonte om een muntstuk onder het bord te bewaren om rijkdom te verzekeren voor het komende jaar. Naar verluidt zou het daarnaast tevens de traditie zijn om uiensoep te eten bij de overgang naar het nieuwe jaar. Ik was stiekem blij dat de uiensoep van de menukaart werd geschrapt want met enkel de zuurkool ging het me enkele uren na het eten alvast goed voor de wind tijdens het nieuwe jaar!