zondag 22 juni 2008

Grote opwinding

Ingeborg kon het zo mooi zingen vroeger " door de wind, door de regen". Wind was er vandaag inderdaad in overvloed. Op het Sint-Baafsplein vlogen de asbakken en lege stoelen door een felle windstoot zowaar en masse op de grond. Een bende Hollanders - die vermoedelijk hun voetbalverdriet aan het verdrinken was - vonden het absoluut "geinig". Het was echter allemaal een voorteken voor de film die ik deze middag ging bekijken in de Kinepolis bioscoop. "The happening" van regisseur M. Night Shyamalan ging over dodelijke windvlagen die mensen tot wanhoopsdaden brachten. Mensen met suicidale neigingen maar met gebrek aan inspiratie raad ik absoluut aan om de film te gaan bekijken.

In de film komen meer dan 10 manieren aan bod hoe je dichter bij Sint-Pieters kan komen: werp jezelf letterlijk voor de leeuwen, ga liggen onder een grasmaaier, spring van een stelling of knuffel eens een boom tegen een hoge snelheid. De plot deed me sterk denken aan Spielbergs War of the Worlds: het gevaar kan elk moment opduiken en kan elk moment als een kaars uitdoven. Het was entertainment van de bovenste plank. Het spreekt voor zich dat ik nu elke windstoot angstvallig in het oog zal houden. De eerste die een wind produceert zal ik zonder genade tegen de grond kwakken uit behoud van eigen leven. Het volgende artikel bewijst immers het gevaar van de wind: Scheet dwingt piloot noodlanding te maken. Nog twee maand en ik zit trouwens ook op het vliegtuig richting New-York. Hopelijk serveren ze geen spruitjes aan boord ...

zondag 15 juni 2008

De Flinstering

Wie de EK voetbalmatch gezien heeft van Oranje tegen les Bleus zal het volledig met mij eens zijn: wat een wedstrijd. Het lijkt wel of het Nederlandse eltal terug zijn godenstatus waard is. De Hollandse bloedcellen in mijn lijf maakten na afloop een vreugdendansje. Toen ik de volgende ochtend in Breda rondliep viel het me op hoe hard de Nederlanders meeleven met hun elftal. Menig café baadde in een oranje sfeer en aan menig huis wapperde de Nederlandse vlag. Dergelijke samenhorigheid is iets waar nonkel Albert en tante Paola alleen maar van kunnen dromen.

Tijdens mijn bezoek aan Breda werd er een stop gemaakt in de Flinstering. Op zich zei de naam me niks en het was ook toevallig dat ik er binnen ging. Spoedig werd me duidelijk dat de uitbaters de Nederlandse editie van 'Mijn Restaurant' hadden gewonnen. Vermoedelijk lagen de eisen bij RTL4 stukken lager dan bij VTM. Peter Goossens had de menu kaart enkel gehanteerd om zijn Havana sigaar aan te steken. Het feit dat ik er een broodje kroket heb gegeten zegt waarschijnlijk al genoeg over het culinaire Charlekijn-gehalte van deze bistro. Het grote pluspunt was wel de grote speciale urinoir die zich in de kelder bevond. Het was één grote koeientroch waar achter zich echte boomstammen bevonden. Het leek echt alsof ik in een wei tegen een boom stond te pissen...wat een heerlijk en bevrijdend gevoel was me dat. Die gekke Hollanders toch!