Doorgaan naar hoofdcontent

Het Ikea Terrorisme in Wilrijk

Indien Jezus onlangs was geboren dan had de messias het bezoek van de driekoningen ferm op zijn goddelijke buik mogen schrijven. De kans was reëel dat Caspar, Melchior en Balthasar naar de Ikea te Wilrijk waren afgezakt om te profiteren van de grote uitverkoop. Er wordt immers een nieuwe Ikea-vestiging gebouwd op enkele meters van het huidige filiaal.Omdat zot zijn geen zeer doet - ook niet in het nieuwe jaar - liet ondergetekende zich eveneens verleiden om mee te gaan. Noord-Korea was vermoedelijk een liefdevol vakantie-oord in vergelijking met de taferelen in de Wilrijkse Ikea-vestiging. De kerstsfeer met de boodschap van liefde en verdraagzaamheid leek wel volledig gedemonteerd in een rommelbak te liggen.

Het begon al bij de inkom. Kooplustige zondaars leken wel als uitgehongerde bizons in elkaars nek te blazen en konden bijna niet wachten om de Ikea-vestiging te bestormen. Toen de deuren eindelijk open gingen ervaarde ik het gevoel dat sardines in blik al jaren ondergaan. Eenmaal binnengekomen beklaagde ik me al direct dat ik in mijn nieuwjaarsbrief beloofd had geen pepperspray en tepelkemmen meer toe te passen op mensen die me voor de voeten liepen. Mijn hielen leek wel op de bumpers van botsauto's en ondergetekende zal waarschijnlijk nog dagen zitproblemen hebben door een stuk Aläng tafellamp die iemand met of zonder opzet in de drukte tegen het einde van mijn ruggegraat duwde. Na een halfuur te zijn geopend leek de Ikea-winkel wel een supermarkt tijdens de Sovjetunie of op een stuk vlees dat door uitgehongerde Piranas was afgekluifd. Alles wat los stond werd meegenomen. Er werd heel wat gevloekt, getrokken en vermoedelijk zullen er deze avond ook wel wat extra Childfocus-affiches worden verspreid van kinderen die hun ouders zijn kwijtegeraakt in de mensenmassa. Toen ik de kassa eenmaal gepasseerd was met mijn salontafeltje en deurmat viel er een slaak van verluchting dat ik de eerste grote uitdaging van het nieuwe jaar had overleefd.

En de drie koningen? Ik hoop dat ze op tijd waren gekomen, want toen we de parking verlieten had de politie de handen vol met het verkeer te regelen. Kindeke Jezus zal zich waarschijnlijk tevreden moeten stellen met een POÄNG-fauteuil die half uiteengereten was door de Ikea-terroristen. Het wordt weer tijd dat het terug Kerstmis is!











Reacties

Populaire posts van deze blog

Logo Groupon versus nieuw logo Groen

Het is niet steeds eenvoudig om een nieuw logo uit je mouw te schudden, vraag dat maar aan de jongens en meisjes van Gap. Groen lanceerde deze week haar nieuwe huisstijl en toegegeven, het logo lijkt toch verdacht veel op dat van Groupon en ook de baselines zouden verre verwanten kunnen zijn. Misschien moeten we het zien als een vorm van recycling? Wie de vijf verschillen - ik vrees dat we zelfs niet zo ver gaan geraken - kan opsommen wint alvast een groene fluostift. Het kan ook een appelblauwzeegroen exemplaar worden, dat valt nog te Besien!


Update: Blijkbaar is er nog een opvallende gelijkenis tussen het logo van Groen en dat van Armoede is een Onrecht. En daarmee is de code volledig gekraakt hoe het logo van Groen werd in elkaar geknutseld. Laat ons hopen dat ze er niet al te veel voor betaald hebben.




Update 2: Ondertussen is uitgelekt dat reclamebureau Salvo.be - dat instond voor de creatie - werd uitbetaald in bloemkolen, wortels en nestkastjes. Daarmee wordt het gerucht de kop i…

Lincoln en de blanke Telenet slavin

“My kingdom for a horse,” moet Richard III als laatste woorden hebben uitgezucht op het slagveld. In mijn geval zou het eerder een blanke slavin zijn in ruil voor mijn Yudaiaans koninkrijk. In mijn mentale schatkamer blijven immers zoveel ideeën en plannen onaangeroerd wegens tijdsgebrek. Een blanke slavin zou een deel van dit tijdsgebrek kunnen compenseren. Koken, stofzuigen of mijn wagen een goede beurt geven. Het zijn maar enkele voorbeelden die al een flinke slok op de borrel zouden schelen. De kans is echter groot dat Lincoln vanuit zijn graf zou herrijzen om mij een paar zombiaanse motten om mijn oren zou geven met zijn hoge hoed. De armse stakkerd had tijdens zijn ambtstermijn van de afschaffing van de slavenarbeid een punt gemaakt en met succes.

Zoveel jaar na datum vond Steven Spielberg de heldendaad van Lincoln belangrijk genoeg om er een film van maar liefst 2,5 uur aan te wijden. Afgelopen weekend ben ik naar het epos gaan kijken dat genomineerd is voor 12 oscars. Laat ik…