zondag 8 januari 2012

The Darkest hour: buitenaards saai

Indien ik terug in de tijd zou kunnen reizen, ik zou de uitvinder van de film als bedanking urenlang een welgemikte tong kunnen draaien. Cinema heeft me al van kindsaf enorm gefascineerd. Dat was voor mij dan ook de reden om na mijn middelbare school een toegangsexamen te doen bij Sint-Lucas. De toegangsproef was helaas niet echt succesvol te noemen en uiteindelijk is ondergetekende in een academische omgeving gesukkeld. De filmmicrobe heeft me echter nooit losgelaten. Elke week tracht ik dan ook één film te zien in de zalen.

Vorig jaar behoorde 'Super 8' [trailer] tot één van mijn favoriete films, niet toevallig een film over buitenaards leven, een thema dat steevast het filosofisch "zijn we hier alleen" gedeelte in mijn hersenpan activeert. Het is in dergelijke films vooral steeds boeiend om te zien hoe ze de buitenaardse wezens voorstellen. Misschien was dit wel de hoofdreden dat mijn eerste film voor 2012 'The Darkest Hour' werd. Aliens voorstellen als onzichtbare lichtflitsen is in mijn ogen geloofwaardiger dan een La Esterella wezen op 8 poten of een zagere belspeldel die constant "Phone home" zegt. De film krijgt van mij echter een 5 op 10 en dan ben ik nog redelijk gul. Het gebrek aan acteertalent, het flinterdunne verhaal, het slordige einde, het Russisch gebrabbel en de geur van stinkende nacho's zijn de boosdoeners. Dit laatste is natuurlijk niet de schuld van de regisseur, maar van de cinema-terroristen in de Kinepolis-zaal. Ik wens ze flitsende darmkrampen toe en een toilet op minstens vijf melkwegstelsels hier vandaan!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen