maandag 12 mei 2008

Veel geluk professor!

Het komt niet vaak voor dat ik een boek ter hand neem. Enerzijds omdat de meeste auteurs in mijn ogen saai schrijven en gebrek aan inspiratie vertonen. Ik doel dan voornamelijk op de auteurs die je als prille student in het middelbaar door je strot krijgt geramd. Ze hebben mij met een waar lezerstrauma opgezadeld. Anderzijds omdat een film bekijken doorgaans sneller gaat. Beschouw het als een vorm van McDonaldisering van mijn hersencellen. Ik wil een snelle hap, slikken en klaar zijn voor een nieuw brokje sensatie.

Voor het boek '100 Geluksversnellers', dat mijn vader - net terug van Braziliƫ- deze ochtend onder mijn neus schoof, wou ik een uitzondering maken. De titel werkt dan ook als een rode lap op een bronstige stier. Wie wil er immers niet zijn geluk versnellen? Kort samengevat bestaat geluk uit een zevental pijlers, die als een synergetische ploeg op elkaar inwerken. Ten eerste is er het positief zelfbeeld dat je als een werkwoord moet beschouwen. Je moet het voortdurend vervoegen. Ten tweede is er het aspect van het optimisme. Bestrijd pessimisme door de innerlijke stem in jezef tegen te spreken. Mooi daarbij is het citaat van Vincent van Gogh dat daarbij aangehaald werd: "If you hear a voice within saying 'you cannot paint', then by all means paint and that voice will be silenced." Een derde globale gelukspijler is die van de keuzes maken. Wie geen keuze maakt voelt zich ongelukkig of zoals Sartre verwoordt:"Zijn is zichzelf kiezen." Ten vierde moet je actief zijn en blijven. Niets veranderd immers uit zichzelf. Vervolgens moeten we sociale relaties aanknopen en in stand houden. Een voorlaatste aspect is kiezen voor ontwikkeling. Dit kan gebeuren middels studies en lezen. Een laatste pijler is deze van de levenskunst. Twee belangrijke zaken vallen hieronder: Het hebben van humor en het vertonen van lef. Humor is immers de smeerolie van de sociale relaties (pijler 5) en lef deze van het maken van keuzes (pijler 3).

Het boekje leesde vrij vlot naar mijn normen. Op 2 uur tijd heb ik door alle bladzijden gewandeld. Ik geef toe, er werden veel open deuren ingetrapt, maar de manier waarop het gestructureerd was en de citaten die er in verwerkt waren, loonden zeker en vast de moeite. Voel ik me nu plotseling supergelukkiger door het slikken van al deze letters? Nu ja, dat zou een beetje utopisch zijn. Maar de slogan van het boekje inspireerde me wel voor de toekomst: " Mijn geluk ben ik".

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen