Doorgaan naar hoofdcontent

De Smaakgestapo

Het moet een saaie dag geweest zijn in de oertijd toen op een bepaald moment een wannabe Picasso een stuk houtskool oppakte en op het behangpapier van de grot begon te kladden. Sommigen zullen met een neanderthalerbakkes vol bewondering en kwijl hebben toegekeken, anderen zullen jeukende handen hebben gehad om het brouwsel met een stenen knuppel te bewerken. En zie daar, kunst en kunstkritiek werden geboren op die welbepaalde dag. Ook vandaag nog liggen de meningen over kunst soms mijlenver van elkaar verwijderd.



Vandaag kwam ik twee kunstvormen tegen en slechts eentje kon me echt bekoren. De eerste was een graffitiwerkje, een televisie met daaronder de boodschap “weapon of mass distraction”. Ik kan me volledig scharen achter de dubbele betekenis van dit piepklein kunstwerkje. Het tweede kunstwerk van de dag zou ik graag sorteren onder kleuterkunst voor beginners. Geen idee van wie de plotselinge drang is gekomen om kunstwerkjes te etaleren op de muren voor mijn bureau. Toegegeven, de muren waren grijs en konden best opgefleurd worden, maar een lelijk wijf ga je ook niet bedekken met een plasiek zak van de Zeeman om het uitzicht te verbeteren. Het kunstwerk doet mijn maag keren.

Ik speel al langer met het idee om een wetsvoorstel in te dienen voor de oprichting van een smaakgestapo die alle lelijke kunst ritueel verbrandt. Helaas en misschien ook gelukkig voor de mensheid heb ik de waarheid niet in pacht! Misschien begint u net als de nederthaeler wel spontaan te kwijlen vol bewondering als u mij komt bezoeken en het schilderij ziet hangen, maar ruimt u daarna alles wel netjes op om glijpartijen te vermijden. Een kunstheup kan me evenmin bekoren.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Lincoln en de blanke Telenet slavin

“My kingdom for a horse,” moet Richard III als laatste woorden hebben uitgezucht op het slagveld. In mijn geval zou het eerder een blanke slavin zijn in ruil voor mijn Yudaiaans koninkrijk. In mijn mentale schatkamer blijven immers zoveel ideeën en plannen onaangeroerd wegens tijdsgebrek. Een blanke slavin zou een deel van dit tijdsgebrek kunnen compenseren. Koken, stofzuigen of mijn wagen een goede beurt geven. Het zijn maar enkele voorbeelden die al een flinke slok op de borrel zouden schelen. De kans is echter groot dat Lincoln vanuit zijn graf zou herrijzen om mij een paar zombiaanse motten om mijn oren zou geven met zijn hoge hoed. De armse stakkerd had tijdens zijn ambtstermijn van de afschaffing van de slavenarbeid een punt gemaakt en met succes.

Zoveel jaar na datum vond Steven Spielberg de heldendaad van Lincoln belangrijk genoeg om er een film van maar liefst 2,5 uur aan te wijden. Afgelopen weekend ben ik naar het epos gaan kijken dat genomineerd is voor 12 oscars. Laat ik…

De smartphone als lichtschakelaar

Enkele dagen geleden kwam aan het licht dat zoekgigant Google voor maar liefst 2,3 miljard dollar domotica-leverancier Nest had opgekocht.  Wist je dat Google hiermee het dubbele heeft geboden van wat het ooit voor YouTube betaalde?  Zit er dan zoveel muziek in een bedrijfje dat thermostaten en rookdetectors maakt?  Het antwoord is ja, en het is het begin van de digitalisering van huishoudelijke apparaten die ook de wereld van de verlichting zal veranderen. Straf hé!

► Lees verder op de dmLights-blog