Doorgaan naar hoofdcontent

Ssst…. Hier rijpt een regering

We zijn in België ondertussen de digitale geschiedenisboeken ingedoken met de (voorlopig) langste regeringsvorming allertijden. Dat is ook begrijpelijk. Als de dappersten aller Galliërs iets doen, dan doet ze dat goed. Elke dag brengen de media – soms kort, maar vaak veel te lang - verslag uit van het feit dat het weer eens “bijna” niet gelukt is. Je kan het best vergelijken met een gynaecoloog die bij elke consultatie tegen een patiënte zegt dat ze bijna half zwanger is. Als kijker en burger word ik eerder geïrriteerd door de media dan door het politieke getouwtrek. Als een vergrootglas zitten de media boven de politieke mierenhoop alles te vergroten en bij momenten te verhitten. Van mijn universitaire carrière heb ik zoveel jaar na datum voornamelijk de paradoxale theorie van het nachtoog van filosoofprofessor Erik Oger onthouden: Wie direct op zijn doel afgaat, schiet er net daarom vaak aan voorbij! Mijns inziens is het perfect toepasbaar op de Belgische politieke impasse.


De paradox van het nachtoog

Kent u het vreselijke gevoel dat je zo hard je best doet dat het niet lukt? Je ligt in bed en je verplicht jezelf om in slaap te vallen. Hoe harder je probeert en als een losgeslagen schip in bed zit te woelen, hoe moeilijker het wordt. Als ik u zeg dat u niet aan een roze olifant mag denken, dan durf ik te wedden voor een bak Heineken - het mag natuurlijk ook een bak echt Belgisch bier zijn - dat u nu aan een roze olifant zit te denken. Hebt u ooit al eens succesvol een trap opgelopen? Tuurlijk wat een domme vraag, maar hebt u het ooit al eens geprobeerd terwijl duizenden mensen onderaan de trap zitten te roepen “zie dat je niet valt”. De kans dat u valt is paradoxaal genoeg vrij groot. Hetzelfde mechanisme gebeurt nu bij de politici die een regering trachten te vormen terwijl de media als aasgieren op de trappen zitten te wachten en constant vragen “is het gelukt”. De Belgische politici willen zich te hard manifesteren en inspannen waardoor hun harde inspanningen paradoxaal genoeg nooit hun doel bereiken.

Habemas Fritas

Kunnen we uit deze impasse geraken? Maar ja natuurlijk! Iedereen die nodig is om een regering te vormen moeten ze voor mijn part in volledige afzondering opsluiten in een ruimte. Voor mijn part is dat een vakantiehuis op het Griekse Chersonissos. De kelder van het parlement is ook een optie met de slogan “Ssst…. Hier rijpt een regering” boven de kelderdeur. Je kan het een beetje vergelijken met de verkiezing van een nieuwe paus. Eénmaal de beslissing is gevallen zal er een frietwolk door de schouwen van het parlement worden gejagen. De frietrevolutie is ten einde, lang leve de regering.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Logo Groupon versus nieuw logo Groen

Het is niet steeds eenvoudig om een nieuw logo uit je mouw te schudden, vraag dat maar aan de jongens en meisjes van Gap. Groen lanceerde deze week haar nieuwe huisstijl en toegegeven, het logo lijkt toch verdacht veel op dat van Groupon en ook de baselines zouden verre verwanten kunnen zijn. Misschien moeten we het zien als een vorm van recycling? Wie de vijf verschillen - ik vrees dat we zelfs niet zo ver gaan geraken - kan opsommen wint alvast een groene fluostift. Het kan ook een appelblauwzeegroen exemplaar worden, dat valt nog te Besien!


Update: Blijkbaar is er nog een opvallende gelijkenis tussen het logo van Groen en dat van Armoede is een Onrecht. En daarmee is de code volledig gekraakt hoe het logo van Groen werd in elkaar geknutseld. Laat ons hopen dat ze er niet al te veel voor betaald hebben.




Update 2: Ondertussen is uitgelekt dat reclamebureau Salvo.be - dat instond voor de creatie - werd uitbetaald in bloemkolen, wortels en nestkastjes. Daarmee wordt het gerucht de kop i…

Lincoln en de blanke Telenet slavin

“My kingdom for a horse,” moet Richard III als laatste woorden hebben uitgezucht op het slagveld. In mijn geval zou het eerder een blanke slavin zijn in ruil voor mijn Yudaiaans koninkrijk. In mijn mentale schatkamer blijven immers zoveel ideeën en plannen onaangeroerd wegens tijdsgebrek. Een blanke slavin zou een deel van dit tijdsgebrek kunnen compenseren. Koken, stofzuigen of mijn wagen een goede beurt geven. Het zijn maar enkele voorbeelden die al een flinke slok op de borrel zouden schelen. De kans is echter groot dat Lincoln vanuit zijn graf zou herrijzen om mij een paar zombiaanse motten om mijn oren zou geven met zijn hoge hoed. De armse stakkerd had tijdens zijn ambtstermijn van de afschaffing van de slavenarbeid een punt gemaakt en met succes.

Zoveel jaar na datum vond Steven Spielberg de heldendaad van Lincoln belangrijk genoeg om er een film van maar liefst 2,5 uur aan te wijden. Afgelopen weekend ben ik naar het epos gaan kijken dat genomineerd is voor 12 oscars. Laat ik…