Doorgaan naar hoofdcontent

Antwerpen proeft...smaakte naar weinig

Afgelopen weekend vond in Antwerpen het culinaire – Sla eens wat geld uit de bezoekers hun zakken – beurs “Antwerpen Proeft” plaats. De geldmachine werd reeds geactiveerd aan de ingang waar een vriendelijk bordje ons verzocht om een symbolische (lees verplichte) bijdrage te leveren van 5 euro. Op zich is dat absoluut geen onoverkomelijk gegeven, maar het klonk zo belachelijk. Misschien kan de belastingsdienst op de envelopen ook “symbolische belastingen” drukken, dat zal ons allemaal vrolijker maken. Enfin, brave sullen dat we zijn hebben we zonder rebellie 10 euro neergeteld aangezien het culinaire orgasme ons met opengespreide benen stond op te wachten.

Eenmaal binnen konden we ons als varkens te goed doen aan de culinaire parels, niet? Vermoedelijk wel indien we een dikke portefeuille bij hadden. Aan ieder kraampje moest er immers betaald worden. Op zich niks verkeerd mee want ik had reeds enkele walvisvrouwtjes gespot die anders met heel de oogst zouden zijn gaan lopen, maar de hoeveelheid dat je op Antwerpen Proeft doorgaans op je bord kreeg zou zelfs een anorexia-patiënte doen klagen van de honger. Zelfs het karton waarop de gerechtjes werden geserveerd hadden vermoedelijk een hoger caloriegehalte.



Het enige interessante aan Antwerpen Proeft vond ik het ‘Professor Grunschnabel’ ijskraam dat vegetarisch ijs serveerde. Ah ja hoor ik u denken, wordt er misschien ook paardenvlees gedraaid in de hedendaagse cornetto’s? Het is gewoon ijs zonder lactose en Glutenvrij. Toegegeven, het was best lekker, maar het is een beetje zoals frieten eten waarbij je de aardappel laat vervangen door wortels, dat smaakt gewoon anders. om een lang verhaal kort te maken… Antwerpen Proeft smaakte niet naar meer.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Logo Groupon versus nieuw logo Groen

Het is niet steeds eenvoudig om een nieuw logo uit je mouw te schudden, vraag dat maar aan de jongens en meisjes van Gap. Groen lanceerde deze week haar nieuwe huisstijl en toegegeven, het logo lijkt toch verdacht veel op dat van Groupon en ook de baselines zouden verre verwanten kunnen zijn. Misschien moeten we het zien als een vorm van recycling? Wie de vijf verschillen - ik vrees dat we zelfs niet zo ver gaan geraken - kan opsommen wint alvast een groene fluostift. Het kan ook een appelblauwzeegroen exemplaar worden, dat valt nog te Besien!


Update: Blijkbaar is er nog een opvallende gelijkenis tussen het logo van Groen en dat van Armoede is een Onrecht. En daarmee is de code volledig gekraakt hoe het logo van Groen werd in elkaar geknutseld. Laat ons hopen dat ze er niet al te veel voor betaald hebben.




Update 2: Ondertussen is uitgelekt dat reclamebureau Salvo.be - dat instond voor de creatie - werd uitbetaald in bloemkolen, wortels en nestkastjes. Daarmee wordt het gerucht de kop i…

Lincoln en de blanke Telenet slavin

“My kingdom for a horse,” moet Richard III als laatste woorden hebben uitgezucht op het slagveld. In mijn geval zou het eerder een blanke slavin zijn in ruil voor mijn Yudaiaans koninkrijk. In mijn mentale schatkamer blijven immers zoveel ideeën en plannen onaangeroerd wegens tijdsgebrek. Een blanke slavin zou een deel van dit tijdsgebrek kunnen compenseren. Koken, stofzuigen of mijn wagen een goede beurt geven. Het zijn maar enkele voorbeelden die al een flinke slok op de borrel zouden schelen. De kans is echter groot dat Lincoln vanuit zijn graf zou herrijzen om mij een paar zombiaanse motten om mijn oren zou geven met zijn hoge hoed. De armse stakkerd had tijdens zijn ambtstermijn van de afschaffing van de slavenarbeid een punt gemaakt en met succes.

Zoveel jaar na datum vond Steven Spielberg de heldendaad van Lincoln belangrijk genoeg om er een film van maar liefst 2,5 uur aan te wijden. Afgelopen weekend ben ik naar het epos gaan kijken dat genomineerd is voor 12 oscars. Laat ik…