Doorgaan naar hoofdcontent

Het olifantenmarketing boek van Anja Stas

olifantenmarketing
Ze was reeds een kindsterretje voor haar geboorte en gebruikt het slurje voor nuttigere doeleinden dan Roger Van Gheluwe. Kai-Mook is de naam en olifantisch is haar marketing-faam. Reden genoeg voor Anja Stas, commercieel directeur van de Koninklijke Maatschappij voor Dierkunde van Antwerpen, om een olifantenmarketingboek neer te pennen over de branding en hype van het schattige olifantje. Eergisteren zakte ik af naar Antwerpen om de voorstelling van Anja Stas’ nieuwe olifantenmarketing-boek (uitgegeven door Kluwer) bij te wonen.


Kai-mook als verantwoorde love brand
Bioloog Dirk Draulants mocht de inleiding verzorgen en beantwoordde één van de hamvragen die in mijn hoofd plakte: “Is Kai-mook reduceren tot een “love brand” niet een beetje pervers. Volgens Dirk Draulants hebben dierentuinen - die oorspronkelijk de ontmoetingsplaats waren voor de bourgeoisie - vandaag de dag een zeer belangrijke sensibiliserende functie. Een deel van het geld dat voortvloeit uit campagnes zoals deze bij Kai-mook gaat immers naar diverse beschermingsprojecten over heel de wereld.

Lange Wapper tussen afdelingen

De uiteenzetting van Anja Stas kon me dan weer boeien omdat ze onder andere een aspect aansneed waar ik zelf ook mee geconfronteerd word als marketeer op een business school: bruggen bouwen tussen wetenschap en marketing. Er werd in het geval van de branding van Kai-mook een heuse lange wapper gebouwd tussen de verschillende eilandjes binnen de organisatie. Hier moest het K-team voor zorgen dat bestond uit afgevaardigden uit de verschillende departementen (R&D, IT, marketing, etc.) In de maanden die de geboorte van Kai-mook voorafgingen draaide alles rond ABC: Authenticiteit, Beloning en Contributie. Vooral dit laatste aspect is belangrijk omdat de hele maatschappij moest gemobiliseerd worden voor de goede zaak: het lot van de bedreigde olifant in de spotlight zetten.

Olifantenmarketing als inspiratieboek
Sommige marketeers zullen Olifantenmarketing eerder percipiëren als een melkkoe op de kap van een opgesloten dier. Ondanks het feit dat ik bij dierentuinen ook steeds een gespleten gevoel heb dat slingert als een pendule tussen “ocharme” en “schattig” die beestjes, denk ik dat marketing in dit geval ten dienste kan staan van het groter (ecologisch) geheel. We zitten mijns inziens met een erfenis uit het verleden waar we iets verantwoord moeten mee doen. Ik geloof dan ook dat Olifantenmarketing ook een bron van inspiratie kan vormen voor andere sectoren.

Wie weet komt het stadsbestuur van Antwerpen – dat op dezelfde dag als de voorstelling koos voor de tunnel boven de Lange Wapper brug – ook binnenkort met een marketingboek. “Het Spaarvarken van A” is alvast een grote kanshebber als titel…

Nuttige Links
Hoe het olifantje Kai-Mook een lovebrand werd - Blog Lannoo
Olifanten Marketing - Kanaal Z

Reacties

Populaire posts van deze blog

Logo Groupon versus nieuw logo Groen

Het is niet steeds eenvoudig om een nieuw logo uit je mouw te schudden, vraag dat maar aan de jongens en meisjes van Gap. Groen lanceerde deze week haar nieuwe huisstijl en toegegeven, het logo lijkt toch verdacht veel op dat van Groupon en ook de baselines zouden verre verwanten kunnen zijn. Misschien moeten we het zien als een vorm van recycling? Wie de vijf verschillen - ik vrees dat we zelfs niet zo ver gaan geraken - kan opsommen wint alvast een groene fluostift. Het kan ook een appelblauwzeegroen exemplaar worden, dat valt nog te Besien!


Update: Blijkbaar is er nog een opvallende gelijkenis tussen het logo van Groen en dat van Armoede is een Onrecht. En daarmee is de code volledig gekraakt hoe het logo van Groen werd in elkaar geknutseld. Laat ons hopen dat ze er niet al te veel voor betaald hebben.




Update 2: Ondertussen is uitgelekt dat reclamebureau Salvo.be - dat instond voor de creatie - werd uitbetaald in bloemkolen, wortels en nestkastjes. Daarmee wordt het gerucht de kop i…

Lincoln en de blanke Telenet slavin

“My kingdom for a horse,” moet Richard III als laatste woorden hebben uitgezucht op het slagveld. In mijn geval zou het eerder een blanke slavin zijn in ruil voor mijn Yudaiaans koninkrijk. In mijn mentale schatkamer blijven immers zoveel ideeën en plannen onaangeroerd wegens tijdsgebrek. Een blanke slavin zou een deel van dit tijdsgebrek kunnen compenseren. Koken, stofzuigen of mijn wagen een goede beurt geven. Het zijn maar enkele voorbeelden die al een flinke slok op de borrel zouden schelen. De kans is echter groot dat Lincoln vanuit zijn graf zou herrijzen om mij een paar zombiaanse motten om mijn oren zou geven met zijn hoge hoed. De armse stakkerd had tijdens zijn ambtstermijn van de afschaffing van de slavenarbeid een punt gemaakt en met succes.

Zoveel jaar na datum vond Steven Spielberg de heldendaad van Lincoln belangrijk genoeg om er een film van maar liefst 2,5 uur aan te wijden. Afgelopen weekend ben ik naar het epos gaan kijken dat genomineerd is voor 12 oscars. Laat ik…