Yudaiaans Nieuwsblad

Enkele dagen geleden kwam aan het licht dat zoekgigant Google voor maar liefst 2,3 miljard dollar domotica-leverancier Nest had opgekocht.  Wist je dat Google hiermee het dubbele heeft geboden van wat het ooit voor YouTube betaalde?  Zit er dan zoveel muziek in een bedrijfje dat thermostaten en rookdetectors maakt?  Het antwoord is ja, en het is het begin van de digitalisering van huishoudelijke apparaten die ook de wereld van de verlichting zal veranderen. Straf hé! ► Lees verder op de dmLights-blog

Zweetpareltjes dansten de Macarena op mijn voorhoofd. Een wankel statief, filmen in een zaal met neon-verlichting, de geluidsmicrofoon die niet goed bevestigd was, een verkeerde camera-opstelling. Begin februari 2013, had ik mezelf voor de eerste keer, enkel gewapend met een camera, voor de leeuwen gegooid tijdens het filmen van een event. Ik ben die avond een beetje gestorven. Sindsdien heeft mijn kennis over videomarketing alleen maar nieuwe zuurstof gekregen. ► lees verder op DMUpdate-blog .

De Elio Hobbit en de Schat van Smaggie from Matthieu van den Bogaert

Afgelopen weekend vond in Antwerpen het culinaire – Sla eens wat geld uit de bezoekers hun zakken – beurs “Antwerpen Proeft” plaats. De geldmachine werd reeds geactiveerd aan de ingang waar een vriendelijk bordje ons verzocht om een symbolische (lees verplichte) bijdrage te leveren van 5 euro. Op zich is dat absoluut geen onoverkomelijk gegeven, maar het klonk zo belachelijk. Misschien kan de belastingsdienst op de envelopen ook “symbolische belastingen” drukken, dat zal ons allemaal vrolijker maken. Enfin, brave sullen dat we zijn hebben we zonder rebellie 10 euro neergeteld aangezien het culinaire orgasme ons met opengespreide benen stond op te wachten. Eenmaal binnen konden we ons als varkens te goed doen aan de culinaire parels, niet? Vermoedelijk wel indien we een dikke portefeuille bij hadden. Aan ieder kraampje moest er immers betaald worden. Op zich niks verkeerd mee want ik had reeds enkele walvisvrouwtjes gespot die anders met heel de oogst zouden zijn gaan lopen, maar d...

Het concept van het programma 'Wat Als' had best uit mijn pen kunnen komen. Ik stel me deze vraag immers al sinds mijn geboorte. Wat als die ene zaadcel niet met die ene eicel had gesmost, wat als ik geen Nederlandse Belg maar een Chinese Nigeriaan was en wat als ik geen marketeer was, maar een nobel beroep uitoefende. Deze laatste vraag stelde ik mezelf afgelopen weekend ook toen ik met Thomas door de straten van Brugge kuierde. Zou ik in de Middeleeuwen een hoefsmid zijn geweest, of eerder een leerlooier, een hofnar of een herbergier. Als ik herbergier was geweest in de bed & breakfast Huis´T Schaep - de plaats waar we onze oogleden hebben te slapen gelegd - dan zou ik alvast geen bezwaar hebben. Huis ´T Schaep heeft immers alles in huis om uw hersencellen in een tijdelijke teletijdsmachine te laten stappen. Wij mochten overnachten in de Renoir-kamer die voorzien was van een schouw waar enkel Stevie Wonder of een blinde mol zou kunnen naast kijken. Ik moet toegeven da...

“My kingdom for a horse,” moet Richard III als laatste woorden hebben uitgezucht op het slagveld. In mijn geval zou het eerder een blanke slavin zijn in ruil voor mijn Yudaiaans koninkrijk. In mijn mentale schatkamer blijven immers zoveel ideeën en plannen onaangeroerd wegens tijdsgebrek. Een blanke slavin zou een deel van dit tijdsgebrek kunnen compenseren. Koken, stofzuigen of mijn wagen een goede beurt geven. Het zijn maar enkele voorbeelden die al een flinke slok op de borrel zouden schelen. De kans is echter groot dat Lincoln vanuit zijn graf zou herrijzen om mij een paar zombiaanse motten om mijn oren zou geven met zijn hoge hoed. De armse stakkerd had tijdens zijn ambtstermijn van de afschaffing van de slavenarbeid een punt gemaakt en met succes. Zoveel jaar na datum vond Steven Spielberg de heldendaad van Lincoln belangrijk genoeg om er een film van maar liefst 2,5 uur aan te wijden. Afgelopen weekend ben ik naar het epos gaan kijken dat genomineerd is voor 12 oscars. Laat i...

Gisteren was het blijkbaar de internationale 'Hug a Gay Day'. De dag waarop iedereen eens stevig en ongegeneerd een homo of lesbienne naar keuze mocht pakken. Nu, buiten de  twee autobestuurders die in elkaars gat zaten op de ring van Antwerpen en mij daardoor één uur file bezorgden heb ik er eigenlijk weinig van gemerkt. Ze zijn ook zo moeilijk te herkennen, die homo's en lesbiennes. Er zou zoals in de Sims een roze diamant boven hun hoofd moeten zweven zodat je het heterogene kaf van het homoseksuele koren zou kunnen scheiden. Dat zou ook voor de holebi's een handig hulpmiddel zijn. Als je weet dat slechts één op de tien mensen het holebiseksuele gen in zijn DNA heeft dan besef je gewoon dat de zoektocht naar een partner  even moeilijk is als het zoeken naar een roze naald in een roze hooiberg. Er zijn doorheen de geschiedenis al heel wat rituelen uitgevonden om elkaar op enkele meters te herkennen. Het verhoogde stemmetje, de fladderende handjes die een propel...

Het zal je maar overkomen dat je naar een zwembad wordt genoemd. Het overkwam 'Piscine Molitor Patel', het hoofdpersonage in de film 'Life of Pi'. Ik had hetzelfde lot kunnen hebben aangezien mijn ouders elkaar hebben leren kennen in het plaatselijke zwembad van Stekene. Gelukkig werd er door mijn ouders na rijp beraad afgezien van de naam Chlorius. Het leven van Piscine (Pi voor de vrienden) ziet er voor de rest spectaculairder uit dan het mijne. De arme jongen wordt op een bepaald moment in zijn leven uit financiële noodzaak gedwongen om te verhuizen van Indië naar Canada. Samen met zijn familie en een bijhorende dierentuin wordt de grote oversteek aangevat. In het midden van de oceaan komt het schip echter in een zware storm terecht en Pi slaagt er slechts ternauwernood in om samen met een zebra, hyena, oerang-oetang en een Bengaalse tijger te ontsnappen in een reddingsboot. Wat volgt is het onwaarschijnlijk overlevingsavontuur van Pi op de oceaan. Aangezien het v...

Het goede voornemen om meer vis, fruit en groenten te eten in het nieuwe jaar is bij deze al flink geslaagd. Vandaag werd er immers Igloiaanse verse kabeljauw geserveerd in een krokant jasje van paneermeel met ambachtelijke aardappelreepjes gesopt in hete olie met een glaasje uitgeperste en gegiste druiven. In de volksmond wordt het ook wel denigrerend fish sticks met frieten en wijn genoemd, maar dat laten we niet aan ons hart komen. Nu we de deur van de feestdagen weer achter ons dicht kunnen slagen, dringt gezonde voeding zich immers op. Gisteren op nieuwjaarsdag werd de deur alvast op een semi-kier gezet met een wel zeer aparte traditie: choucroute met worst en gestampte aardappelen. Het is iets anders dan een fondue hoor ik u tot hier denken! Sinds de liefde van mijn leven Waalse roots heeft kan ik niet anders dan mij aanpassen aan de gewoontes van het huis. Blijkbaar is het de gewoonte in de provincie Luik om op de eerste dag van het nieuwe jaar choucroute met worst en aardappe...

Dit weekend stond in het teken van de superhelden. Vrijdagavond mocht Batman in zijn "Bat" over het scherm zweven in de zeer geslaagde film "The Dark Knight Rises" en gisteren was het de beurt aan "The Amazing Spider-Man". Bij deze laatste film vreesde ik een flauwe herkauwing van de eerste films met Tobey Maguire, maar ik moet toegeven dat deze versie veel meer diepgang bevatte dan de vorige spidermanfilms. Er viel ook meer humor te ontdekken in het web van actie. De acteerprestaties van Andrew Garfield zijn daar niet vreemd aan. Superhelden hebben me trouwens altijd al gefascineerd. Deze bewondering begon al toen ik klein was. Toen had ik een grote bewonderig voor de onzichtbare kabouters die in 'Hotel Mama' het eten op tafel toverden of met hun magische tools alles stofzuigden zonder dat ik het zag. Ongelooflijk! Doorheen de jaren zijn er alleen maar superhelden bijgekomen. Naast de bovenvermelde Spiderman en Batman verdient ook Onslow uit de s...

Mijn respect voor het onderwijzend personeel kan je vergelijken met het eindeloze melkwegstelsel. Ik mag er gewoon niet aan denken dat ik elke dag voor een stel ongeïntereseerde acné-varkens zou moeten staan die bij alles wat je vraagt een scheve snuit trekken en denken dat het leslokaal een tribune is om hun 15 minutes of fame op te eisen. Ik zou vermoedelijk al na de eerste werkdag een dubbele burn-out hebben en een zak prozacpillen al knarsetandend naar binnen hebben gespeeld. De reden dat ze lijfstraffen hebben afgeschaft ontgaat me dan ook volledig.Dit gevoel werd nog eens aangewakkerd bij het zien van de film Detachment. Adrien Brody speelt Henry Barthes, een interimleerkracht die de gaten opvult van ziekgevallen docenten. Op een bepaald moment komt Barthes in een middelbare school terecht vol gepropt met probleemjongeren en gebouwd met bakstenen van onverschilligheid. De schooldirectrice lijkt op de vleesgeworden miss Krabappel uit 'The Simpsons' die de teugels over...

Het gebeurt niet vaak dat ik twee keer naar dezelfde film ga kijken in de bioscoop. Die eer is in het verleden enkel weggelegd geweest voor 'The Lord of the Rings' trilogie. Sinds eergisteren kan er nog een film aan dit korte lijstje worden toegevoegd: The Hunger Games . Het was eerder toevallig dat ik de dolle avonturen van Katniss Everdeen opnieuw beleefde, maar het concept van de film spreekt me nu eenmaal ontzettend aan. In een verre toekomst moeten de districten van een land elk jaar één jongen en één meisje naar The Hunger Games sturen, een morbide spel waarbij jongeren elkaar uitmoorden. Er mag slechts één winnaar overblijven. Als kers op de taart wordt het spectakel live uitgezonden en moeten de bewoners er verplicht naar kijken. Het Beloofde Land van Ooit Het concept lijkt futuristisch, maar als je er even bij stilstaat opent het concept best perspectieven voor de problemen in onze huidige samenleving. Zo worstelen alle regeringen die ik al heb gekend sinds mijn ...

Proficiat! Als u deze boodschap leest betekent dit dat u tot de gelukkige winnaars behoort. Sinds de vakbonden bij Bekaert hadden beslist om mensen op 52 jaar op brugpensioen te laten gaan, zaten we even met een mathematisch probleem. De gemiddelde pensioenleeftijd moet immers 65 jaar zijn en daarom heeft het ministerie van Pensioenen gevraagd om een lotterij te organiseren en u bent bij de gelukkige winnaars. "Wat heb ik gewonnen," hoor ik u al denken in uw bovenste kamer. Wel, u mag tot uw 78 werken om het gemiddelde terug in evenwicht te brengen. Fantastisch toch. Het spreekt voor zich dat we kleine aanpassingen zullen laten uitvoeren op uw werk om u optimaal te laten genieten van uw prijs. Zo zullen uw mails automatisch in Times New Roman lettertype 45 worden afgedrukt, zullen uw koekjes voor bij de koffie worden voorgeknabbeld door Poolse importsecretaresses, voorzien we in Ikea-looprekjes en is een extra siësta van 15 minuutjes een vast onderdeel van uw nieuw arbeid...

Toen God de Vader op de 8e dag het kijkkastje schiep, stak hij er naast de afstandsbediening ook de opdracht bij dat het ding op een zinvolle manier zou worden gevuld. Blijkbaar is dat laatste gegeven doorheen de geschiedenis verloren gegaan en drukt ondergetekende nog maar sporadisch de aanzetknop van de televisie in. Blijkbaar ben ik niet de enige want in de Verenigde Staten zitten de televisiestations met de handen in haren door een ongeziene daling in de kijkcijfers. Deze week heb ik mezelf echter nog eens overhaald om naar het VT4-programma 'Komen Eten' te kijken. Ik had gedacht dat we met Lesey-Ann Poppe, het meest hersenloze neukpopje dat mijn beeldscherm ooit heeft gesierd, alles hadden gehad, maar blijkbaar niet. God de vader had precies nog wat roze relnichtenpoeder over en schiep Glenn. Daar waar holebi's al jaren vechten tegen vooroordelen en negatieve beeldvorming, vormde deze adoptiezoon van Jimmy B juist de überrelnicht die zijn handjes nog meer laat wa...

Lieve Electrabel, Ik weet niet goed hoe ik je het moet zeggen, maar het is gedaan tussen ons. We hebben het goed gehad samen, dat geef ik toe. Toen ik als zestienjarige bleef slapen bij een vriendin en 's nachts door desorientatie in de slaapkamer van haar ouders belandde, schiep jij het licht waardoor de moeder half gillend wakker werd. Toen ik me vorig jaar tijdens een winteravond uit de wagen van mijn ex sloot met al mijn sleutels en iphone nog in de wagen, zorgde jij ervoor dat de telefooncel haar werk kon doen. En ja, je hebt je tekortkomingen, maar wie heeft er nu nog niet een tijd vast gezeten in een lift of in een restaurant in het donker moeten eten. Niemand is perfect! De laatste weken heb je echter op mijn hart getrapt en je gedragen als een goedkope slet. Toen je door je vader onlangs werd gevraagd om niet zo hoog van de toren te blazen, vond je het tegen beter weten in per sé nodig om je zelf hoger te prijzen dan je waard bent. Zelfs toen papa Johan kwaad op de ...

Net zoals een auto een jaarlijks onderhoud nodig heeft bij de garage, zo heeft ook het menselijk lichaam af en toe eens een (medische) beurt nodig. Aangezien het reeds een tijdje geleden was dat ik nog eens een wachtkamer van binnen had gezien en een beetje last had van een lage bloeddruk, leek het moment aangebroken om mijn kathedraal van een lijf te onderwerpen aan een check-up. Daar waar ik vroeger moest bellen om een afspraak te maken bij mijn arts, moest ik nu online registreren en mijn geprefereerde uur aanduiden. Van een overvolle wachtkamer vol lelijke oude snotterende mensen of krijsende babies die de trommelvliezen uit elkaar scheuren was geen sprake meer. Ik moest amper 3 minuten wachten en was direct aan de beurt.   De bloeddruk was zoals gedacht laag. Een familiekwaal die buiten een bij momenten licht gevoel in de bovenkamer geen nadeel oplevert. Voor alle zekerheid werd er wat bloed afgenomen. Zoals het een John Rambo betaamt liet ik geen kick toen de vli...

Wat zou ik er alles voor hebben om voor één dag te beschikken over superkrachten. Vermoedelijk zou ik er al een dag over moeten nadenken welke krachten ik zou willen: onzichtbaar worden, door muren lopen of het lezen van de gedachten van vrouwen. Het laatste zou mij en de mensheid al enorm helpen, maar uiteindelijk zou ik toch kiezen voor telekinetische krachten . Om al een klein beetje voorbereid zijn voor de dag waarop deze kracht onverwachts in mijn brievenbus zou vallen, ging ik al wat inspiratie op doen bij de film Chronicle . De film gaat over drie Amerikaanse 'high school teenagers' die in aanraking komen met een buitenaardse materie en daardoor onverwachts beschikken over telekinetische krachten. Ze kunnen bovendien niet alleen voorwerpen verplaatsen maar ook zichzelf. Het zou op het eerste zicht een superhandig middel zijn om de files te vermijden. Wat echter onschuldig begint als spielerei mondt al snel uit in pure waanzin waarbij één van de jongeren deze kracht ond...

Op welke manier zou ik aan mijn einde komen? Zal het gebeuren tijdens het helpen oversteken van een oud onschuldig vrouwtje, het verslikken in een hostie of tijdens het doktertje spelen in een plaatselijk kasteel. Als ik de diëtiste mag geloven die vandaag een lezing kwam geven op de Vlerick Management School over gezonde voeding, zal het in mijn geval moord zijn, moord met voorgesmeerde rade. Ik ben niet goed bezig. Dinsdag ben ik nog gaan eten met vrienden in 'Amadeus' in het Patershol te Gent, woensdag in ' De Vitrine ' in de Gentse hoerenbuurt en zaterdag wordt één of ander Antwerps restaurant aangesneden. Het zijn allemaal restaurants om de vingers bij af te likken, maar totaal niet in lijn wat de voedingsdeskundige vandaag aanraadde. Als het aan haar lag zou ik elke dag 's ochtends bruin brood met water, yoghurt en een banaan moeten eten. Ik was verbaasd dat er geen geroosterde kakkerlakken in haar menu stonden. Mijn ontbijtritueel ziet er immers wel een...

Wat moet het leven van een zwerver toch mooi en eenvoudig zijn. Je interieurkeuze is beperkt tot de beschikbare dozen die je aantreft op straat en bovendien kan je dagelijks kiezen wie je nieuwe buren worden. Ook aan dure verluchtingssystemen en overbetaalde EPC-rapporten heb je dan geen boodschap meer. Aangezien ik minder geluk heb in het leven en twee jaar geleden een huis heb gekocht, ben ik wel een beetje verplicht om de 'Yudai Mansion' deftig aan te kleden. Een deel van het budget zal alvast naar Ikea gaan. De broodkruimels van het budget die dan nog overschieten wil ik spenderen aan enkele eyecatchers voor in mijn woonst. Ik hoopte gisteren op de interieurbeurs ' A City Life ' te Antwerpen alvast wat inspiratie op te doen, maar kwam eerder van een kale reis terug. Ik had het gevoel dat er op de begrafenis van Whitney Houston meer leven en inspiratie zat en zwart van het volk zag het evenmin. Ik heb hooguit twee ideetjes opgedaan. Het eerste was ' book hoo...

Daar waar het Kinepolis-personeel me vorige week bijna in allerijl moest reanimeren door de comaverwekkende film ' The Darkest Hour ', was er deze keer minder interventie nodig. 'The Girl with the Dragon Tattoo' is dan ook een succesvolle remake van de Zweedse film ' Män som hatar kvinnor ' [ trailer ] (Mannen die vrouwen haten) naar het boek van Stieg Larsson. De regie is in handen van één van mijn favoriete regiseurs David Fincher, die al bewezen heeft met 'The Social Network', 'Panic Room' en 'Se7ven' hoe je het publiek aan je cinematografische lippen laat hangen. Ondanks het feit dat film 158 minuten duurt verveelt deze geen seconde en dat komt doordat er verschillende verhaallijnen  evenwichtig door elkaar zijn geweven. Het is wel aan te raden om je kleine mannen thuis te laten om bepaalde lastige vragen over handboeien en metalen seksspeeltjes achteraf te vermijden! Zoals dat steeds gebruikelijk is worden er voor de aanvang va...