Yudaiaans Nieuwsblad

Meer stilstaan bij dagdagelijkse dingen, dat zouden we meer moeten doen. Zo staan we bijvoorbeeld niet tot nauwelijks stil bij alle zaken die we door het keelgat van onze toilet spoelen. We bedekken het goedje hooguit met een wit dun velletje als ware het een slachtoffer van een tunnelongeval. Zonder afscheidsdienst of dankwoord drukken we op de doorspoelknop. Waar het heen gaat en of het reisziek zou worden, het zal ons een worst wezen. Door mijn Antwerpse Ruienwandeling zondagmiddag is er aan deze onverschilligheid een bruusk einde gekomen. De gids van dienst was Jef, een man die als een overvolle regenton overliep van enthousiasme over het middeleeuwse rioolnetwerk van Antwerpen. De wandeling begon met een kleine boottocht om de beenspieren nog niet onmiddellijk te vermoeien en natte knieën te vermijden. Wat volgde was een wandeling doorheen de onderbuik van de stad, gespeisd met weetjes en annekdotes. Ik had me op voorhand een eentonige stinkende lange saaie koker voorg...

Zoals een kok peper en zout toevoegt aan zijn recepten om de gerechten wat meer smaak te geven, zo kan je je wandelingen ook extra kruiden. Je hebt mensen die de wandelstokken bovenhalen om aan nordic walking te doen, je hebt er die de hond op sleeptouw nemen. Themawandelingen spreken mij persoonlijk het meest aan. Zo deed ik twee jaar geleden tijdens de Gentse Feesten nog de merkwaardige bomenwandeling in de Gentse binnenstad. Ik had nooit gedacht dat de bomen soms zo'n diepe geschiedkundige wortels hebben. In Antwerpen was dit weekend de spookjeswandeling aan de beurt. De nadruk lag eigenlijk eerder op de vertelsels dan de wandeling zelf aangezien een slak in een rolstoel ook best had kunnen volgen. De gids kon de spooklegendes van onder andere Lange Wapper , Jan Zonder Vrees , Mie De Dulle en Cornelius Guldentop echter zo entertainend brengen dat de trommelvliezen extra gemasseerd werden. De volgende wandeling is trouwens ook al gepland: Een ondergrondse wandeling in Antwerpe...

Ik ben gisteren tot een schokkende ontdekking gekomen: Er bestaat een nieuw alternatief voor de iPads, laptops en andere digitale dragers: boeken. Het leuke van deze nieuwe technologie is dat je geen adapter nodig hebt, je hem meermaals kan laten vallen zonder te breken en vooral de opstarttijd is zo fenomenaal dat je je iPad of laptop nog enkel zou willen gebruiken als frisbee of dienblad. In de Antwerpse Expo werd gisteren de aftrap gegeven van een heuse boekenbeurs waar deze nieuwe technologie werd geïntroduceerd bij het grote volk. Goddelijk boekenaanbod Iedereen wou de boeken aanraken en opsnuiven. Van programmeurs en IT-nerds was er op de boekenbeurs geen sprake. Ze waren vervangen door schrijvers die zich niet beperken tot onverstaanbare en saaie programmeerproza. Het viel me op hoe divers hun aanbod was. Je had niet alleen grote uitgeverijen zoals Lannoo, Van Halewijck en Van Dale, maar ook andere bedrijven die op de kar van deze hype willen spr...

Ze was reeds een kindsterretje voor haar geboorte en gebruikt het slurje voor nuttigere doeleinden dan Roger Van Gheluwe. Kai-Mook is de naam en olifantisch is haar marketing-faam. Reden genoeg voor Anja Stas, commercieel directeur van de Koninklijke Maatschappij voor Dierkunde van Antwerpen, om een olifantenmarketingboek neer te pennen over de branding en hype van het schattige olifantje. Eergisteren zakte ik af naar Antwerpen om de voorstelling van Anja Stas’ nieuwe olifantenmarketing-boek (uitgegeven door Kluwer) bij te wonen. Kai-mook als verantwoorde love brand Bioloog Dirk Draulants mocht de inleiding verzorgen en beantwoordde één van de hamvragen die in mijn hoofd plakte: “Is Kai-mook reduceren tot een “love brand” niet een beetje pervers. Volgens Dirk Draulants hebben dierentuinen - die oorspronkelijk de ontmoetingsplaats waren voor de bourgeoisie - vandaag de dag een zeer belangrijke sensibiliserende functie. Een deel van het geld dat voortvloeit uit campagnes zoals deze b...

Er heerst paniek in de seniorenstad. In Antwerpen is er namelijk een bende actief die de banden laat leeg lopen van terreinwagens. De groep die zich De volgende generaties noemt laat vervolgens een briefje achter waarin ze zich afkeurend uitlaat over hun milieuvernietigende wagens. De volgende generaties is wel zo vriendelijk om het telefoonnummer van de pechdienst achter te laten. In Brazilië gaan ze gelukkig niet zo ver om de milieuproblemen onder de aandacht te brengen. Er heerst in het land immers dreigende watersnood. Om dit te voorkomen wordt het plassen in de douche gepromoot. Het bovenstaande spotje moet dit kracht bij zetten. Ik vrees dat er trouwens een Gentse duif deze morgen ook een reclameboodschap heeft achtergelaten op mijn wagen. Ik ben echter nog aan het uitdokteren wat ik met de milieuboodschap moet aanvangen.

Waar is de tijd dat Michel Follet nog Jabbedabbedoe presenteerde op Radio Donna? Inderdaad lang geleden. Het is ook al een tijdje geleden dat de eerste Sinksenfoor startte in Antwerpen. Reden genoeg voor Michel Follet - kermisfreak in hart en nieren - om er een heus boek over neer te pennen met als ronkende titel De Sinksenfoor: een tapijt vol beweging. Maandag was ik op de Sinksenfoor en toegegeven, het is een sympathieke man die Michel Follet. Hij is niet verlegen om een grapje of complimentje. Speciaal voor de verkoop van zijn boek over de sinksenfoor is er een heus kermis-hokje in elkaar getimmerd van waaruit hij een goed uitzicht heeft op de kermistroepen. Het was maandag trouwens een enorme drukke bedoening op gedempte zuiderdokken. Een groot zwembad installeren op de sinksenfoor van 2010, dat zou nog eens een topattractie zijn!