Yudaiaans Nieuwsblad

Wat zou ik er alles voor hebben om voor één dag te beschikken over superkrachten. Vermoedelijk zou ik er al een dag over moeten nadenken welke krachten ik zou willen: onzichtbaar worden, door muren lopen of het lezen van de gedachten van vrouwen. Het laatste zou mij en de mensheid al enorm helpen, maar uiteindelijk zou ik toch kiezen voor telekinetische krachten . Om al een klein beetje voorbereid zijn voor de dag waarop deze kracht onverwachts in mijn brievenbus zou vallen, ging ik al wat inspiratie op doen bij de film Chronicle . De film gaat over drie Amerikaanse 'high school teenagers' die in aanraking komen met een buitenaardse materie en daardoor onverwachts beschikken over telekinetische krachten. Ze kunnen bovendien niet alleen voorwerpen verplaatsen maar ook zichzelf. Het zou op het eerste zicht een superhandig middel zijn om de files te vermijden. Wat echter onschuldig begint als spielerei mondt al snel uit in pure waanzin waarbij één van de jongeren deze kracht ond...

Daar waar het Kinepolis-personeel me vorige week bijna in allerijl moest reanimeren door de comaverwekkende film ' The Darkest Hour ', was er deze keer minder interventie nodig. 'The Girl with the Dragon Tattoo' is dan ook een succesvolle remake van de Zweedse film ' Män som hatar kvinnor ' [ trailer ] (Mannen die vrouwen haten) naar het boek van Stieg Larsson. De regie is in handen van één van mijn favoriete regiseurs David Fincher, die al bewezen heeft met 'The Social Network', 'Panic Room' en 'Se7ven' hoe je het publiek aan je cinematografische lippen laat hangen. Ondanks het feit dat film 158 minuten duurt verveelt deze geen seconde en dat komt doordat er verschillende verhaallijnen  evenwichtig door elkaar zijn geweven. Het is wel aan te raden om je kleine mannen thuis te laten om bepaalde lastige vragen over handboeien en metalen seksspeeltjes achteraf te vermijden! Zoals dat steeds gebruikelijk is worden er voor de aanvang va...

Indien ik terug in de tijd zou kunnen reizen, ik zou de uitvinder van de film als bedanking urenlang een welgemikte tong kunnen draaien. Cinema heeft me al van kindsaf enorm gefascineerd. Dat was voor mij dan ook de reden om na mijn middelbare school een toegangsexamen te doen bij Sint-Lucas. De toegangsproef was helaas niet echt succesvol te noemen en uiteindelijk is ondergetekende in een academische omgeving gesukkeld. De filmmicrobe heeft me echter nooit losgelaten. Elke week tracht ik dan ook één film te zien in de zalen. Vorig jaar behoorde ' Super 8 ' [ trailer ] tot één van mijn favoriete films, niet toevallig een film over buitenaards leven, een thema dat steevast het filosofisch "zijn we hier alleen" gedeelte in mijn hersenpan activeert. Het is in dergelijke films vooral steeds boeiend om te zien hoe ze de buitenaardse wezens voorstellen. Misschien was dit wel de hoofdreden dat mijn eerste film voor 2012 ' The Darkest Hour ' werd. Aliens voorstel...

Het zal je maar overkomen om heel je leven in een kooi door te brengen. Geen gouden kooi, maar eentje met ijzeren staven en in plaats van een Perzisch tapijt een prikkend bedje van stro. Voor veel testdieren is dat hun toekomstbeeld. Het vormt ook het decor van 'Rise of the Planet of the Apes' [ Trailer ]. Ik kan me eigenlijk nog weinig herinneren van de originele 'Planet of the Apes' films die Hollywood op ons heeft afgevuurd, buiten de legendarische Vrijheidsbeeld-scène , ludiek overgedaan door The Simpsons . Het uitgangspunt van deze nieuwe apenfilm is de zoektocht naar het wondermiddel tegen Alzheimer. De proefkonijnen van dienst om dit middel te testen zijn - hoe kan u het toch zo goed raden - een stel apen. Het enige nadeel van dit wondermiddel is dat het de apen slimmer maakt. Vervang de apen door haaien en het stro door water en u krijgt direct het scenario van Deep Blue Sea . De paralellen zijn immers frapant: opgesloten dieren, de zoektocht naar het ultieme ...

Er zijn in mijn leven twee grote passies die op het eerste zicht weinig met elkaar te maken hebben. De ene betreft het lezen van boeken rond 'data & privacy'. Wat een saaie sul hoor ik u al denken! Er bestaan echter boeken over dit thema die boeiender zijn dan menig televisieprogramma of de soap "Hoe vorm ik een regering". Zo ben ik momenteel bezig aan het intrigerende boek 'Delete: The virtue of forgetting in the digital age' van Viktor Mayer-Schönberger. De andere passie is cinematografie. Wanneer deze twee passies echter vermengd worden met elkaar, ontstaat een cinematografische datacocktail waarbij ik geniet van elke druppel.'Enemy of the State' en 'The Net' zijn mijns inziens twee topfilms waarbij privacy en data de hoofdrol spelen. Vooral de thriller The Net met Sandra Bullock is intrigerend omdat het aantoont hoe de aan-en afwezigheid van paspoort en identiteit ons leven kan beïnvloeden. Ik vroeg me af of er nog dergelijke films best...

Toen ik eergisteren mijn voet brak bij het verlaten van de Vlerick-poorten, zag ik tijdens de val in geweldige slow-motion mijn jonge leven voorbijflitsen. De hoogtepunten en de dieptepunten werden op mijn netvlies geprojecteerd. Eén van de dieptepunten in mijn leven was toen ik vernam dat Sinterklaas niet bestond. Het was alsof er een Al Qaida bom avant-la-lettre in mijn jonge hart ontplofte. Hoe had ik mij ooit in de luren kunnen laten leggen door mijn ouders en vooral, de katholieke kerk. Ik voelde me keihard gepakt. Ik was dan ook blij dat er dit jaar een film in de zalen kwam die de onverbloemde waarheid durfde zeggen over Sinterklaas: Sint. Een leuke horrorprent van Dick Maas die Sinterklaas afbeeldt als een moordlustige bisschop die pakjesavond vrij letterlijk interpreteert . Roger Van Gheluwe is hiermee vergeleken zelfs een echt mietje. Niet alleen de inhoud van de film intrigeerde me, ook de hele commotie die de film met zich meebracht was/is een lust voor mijn marketingoog...

Ingeborg kon het zo mooi zingen vroeger " door de wind, door de regen". Wind was er vandaag inderdaad in overvloed. Op het Sint-Baafsplein vlogen de asbakken en lege stoelen door een felle windstoot zowaar en masse op de grond. Een bende Hollanders - die vermoedelijk hun voetbalverdriet aan het verdrinken was - vonden het absoluut "geinig". Het was echter allemaal een voorteken voor de film die ik deze middag ging bekijken in de Kinepolis bioscoop. "The happening" van regisseur M. Night Shyamalan ging over dodelijke windvlagen die mensen tot wanhoopsdaden brachten. Mensen met suicidale neigingen maar met gebrek aan inspiratie raad ik absoluut aan om de film te gaan bekijken. In de film komen meer dan 10 manieren aan bod hoe je dichter bij Sint-Pieters kan komen: werp jezelf letterlijk voor de leeuwen, ga liggen onder een grasmaaier, spring van een stelling of knuffel eens een boom tegen een hoge snelheid. De plot deed me sterk denken aan Spielbergs War o...

Een tijdje geleden vroeg iemand me om mee te doen aan een blogestafette. Ik dacht eerst dat hij een aantal Amsterdamse paddo's achter de kiezen had, maar al spoedig liet ik me overhalen om het spel mee te spelen. De tekst moest wel gaan over het het onderwerp durf. Het viel me daarbij direct te binnen dat de meeste zaken in de natuur in paren voorkomen. Enerzijds heb je de complementaire paren die samen een synergie veroorzaken. Ik denk hierbij aan de twee ogen die een dieptezicht creëren of de tegenpolen van een magneet die een aantrekkingsveld tot stand brengen. Anderzijds heb je de paren die zich gedragen als water en vuur. Een mooi voorbeeld hierbij zijn de menselijke oerinstincten durf en angst. Als deze twee emoties een huwelijk zouden aangaan zou er een stilstand ontstaan. Geen vooruitgang zonder durf, geen achteruitgang zonder angst. Het zijn ook twee gevoelens waarmee ik -zoals zoveel mensen- al vaak te maken heb gehad. Ik ben blij dat ik niet kamp met echte traditionele...

Wat is er zaliger dan op een mooie lentedag zonder jas buiten te lopen. Het leek vrijdag wel of de eerste zonnestralen een rode loper vormden. De vogeltjes toverden een welkomstlied uit hun bekjes alsof er een Afrikaans staatshoofd op Melsbroek was geland. Op zo'n dagen is de batterij weer eens opgeladen en kan er bijna niks verkeerd gaan. Nu ja, dat denk je dan alleszins. Blijkbaar had een delegatie van mieren beslist om bij dit mooie lenteweer op survival te trekken in de koffie-automaat op mijn werk. Als apotheose werd gekozen om een plons te nemen in mijn kopje koffie. Reanimatie kon helaas niet meer baten voor deze kleine vriendjes. Een groot deel is verdronken in de hete substantie en eentje (het kunnen er meer zijn) zal pas - na het passeren via mijn darmkanaal - het levenslicht terug zien. Ik besef dat Gaia mij dit niet in dank afneemt, maar ze mogen zelf eens mond-op-mond toepassen op een mier. Ik maak me trouwens meer en meer zorgen om het weer de laatste tijd. Niet zozee...

Er zijn mensen die graag haken, breien of borduren. Aangezien ik geen van de drie disciplines machtig ben, heb ik me maar geschoold tot professionele bioscoopganger. Na een succesvol bioscoopjaar in 2007 waarin ik ongelooflijk veel films hebben kunnen bekijken, hoop ik de trend in 2008 te kunnen voortzetten. De eerste film van 2008 is ' Aanrijding in Moscou ' geworden. Volledig ongepland stelde collega Laurence gisterenavond voor om deze Genstsche film te gaan bekijken. Iedereen weet dat ik een zwak heb voor blonde vrouwen en onmogelijk neen kan zeggen tegen smekende puppy-oogjes. Zogezegd, zo gedaan! Om 19.45 waren we al in de Kinepolis, maar daar werden we al snel met de neus op de feiten gedrukt: Krokusvakantie. De zaal was reeds volzet en zoals Jozef en Maria werden we genoodzaakt een andere cinemastal op te zoeken. Onderweg kruisten we nog twee andere collega's die ons vergezelden naar de Studioscoop. We waren intussen al 20.15u. Na 5 minuten waren we reeds aan de ka...