Wat zou ik er alles voor hebben om voor één dag te beschikken over superkrachten. Vermoedelijk zou ik er al een dag over moeten nadenken welke krachten ik zou willen: onzichtbaar worden, door muren lopen of het lezen van de gedachten van vrouwen. Het laatste zou mij en de mensheid al enorm helpen, maar uiteindelijk zou ik toch kiezen voor telekinetische krachten. Om al een klein beetje voorbereid zijn voor de dag waarop deze kracht onverwachts in mijn brievenbus zou vallen, ging ik al wat inspiratie op doen bij de film Chronicle. De film gaat over drie Amerikaanse 'high school teenagers' die in aanraking komen met een buitenaardse materie en daardoor onverwachts beschikken over telekinetische krachten. Ze kunnen bovendien niet alleen voorwerpen verplaatsen maar ook zichzelf. Het zou op het eerste zicht een superhandig middel zijn om de files te vermijden. Wat echter onschuldig begint als spielerei mondt al snel uit in pure waanzin waarbij één van de jongeren deze kracht onder andere wil aanwenden om zijn zieke moeder te helpen. The way to hell is paved with good intentions.
De film is mijns inziens een echte aanrader om verschillende redenen. In de eerste plaats is de Chronicle gefilmd op een atypische manier die vergelijkbaar is met the Blair Witch project. Alle beelden worden grotendeels getoond vanuit het standpunt van de camera van hoofdrolspeler Andrew Detmer, gespeeld door Dane DeHaan. Ten tweede is er het scenario dat gelukkig geen superhero-karakter heeft waarbij de wereld wordt gered door enkele snotapen. De laatste reden is het einde van de film - dat zonder teveel te verklappen - een atypisch Hollywoodeinde heeft. Kortom een echte aanrader. Om de film te promoten werden in New-York trouwens drie telegeleide vliegers opgelaten die op afstand leken op echte mensen. Een opblaasbare Matthias Schoenaerts was misschien nog een leuk idee geweest om de Oscar-kansen te vergroten van Rundskop.
Reacties
Een reactie posten