Doorgaan naar hoofdcontent

Waalse Choucroute




Het goede voornemen om meer vis, fruit en groenten te eten in het nieuwe jaar is bij deze al flink geslaagd. Vandaag werd er immers Igloiaanse verse kabeljauw geserveerd in een krokant jasje van paneermeel met ambachtelijke aardappelreepjes gesopt in hete olie met een glaasje uitgeperste en gegiste druiven. In de volksmond wordt het ook wel denigrerend fish sticks met frieten en wijn genoemd, maar dat laten we niet aan ons hart komen. Nu we de deur van de feestdagen weer achter ons dicht kunnen slagen, dringt gezonde voeding zich immers op. Gisteren op nieuwjaarsdag werd de deur alvast op een semi-kier gezet met een wel zeer aparte traditie: choucroute met worst en gestampte aardappelen. Het is iets anders dan een fondue hoor ik u tot hier denken! Sinds de liefde van mijn leven Waalse roots heeft kan ik niet anders dan mij aanpassen aan de gewoontes van het huis.

Blijkbaar is het de gewoonte in de provincie Luik om op de eerste dag van het nieuwe jaar choucroute met worst en aardappelstoemp naar binnen te spelen. Het was al jaren geleden dat de smaak van choucroute mijn smaakpapillen had gestreeld en dat moet vermoedelijk van een of andere foor zijn geleden. Ik moet bekennen dat het wel smaakte. Daarnaast is het blijkbaar ook de gewoonte om een muntstuk onder het bord te bewaren om rijkdom te verzekeren voor het komende jaar. Naar verluidt zou het daarnaast tevens de traditie zijn om uiensoep te eten bij de overgang naar het nieuwe jaar. Ik was stiekem blij dat de uiensoep van de menukaart werd geschrapt want met enkel de zuurkool ging het me enkele uren na het eten alvast goed voor de wind tijdens het nieuwe jaar!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Logo Groupon versus nieuw logo Groen

Het is niet steeds eenvoudig om een nieuw logo uit je mouw te schudden, vraag dat maar aan de jongens en meisjes van Gap . Groen lanceerde deze week haar nieuwe huisstijl en toegegeven, het logo lijkt toch verdacht veel op dat van Groupon en ook de baselines zouden verre verwanten kunnen zijn. Misschien moeten we het zien als een vorm van recycling? Wie de vijf verschillen - ik vrees dat we zelfs niet zo ver gaan geraken - kan opsommen wint alvast een groene fluostift. Het kan ook een appelblauwzeegroen exemplaar worden, dat valt nog te Besien! Update : Blijkbaar is er nog een opvallende gelijkenis tussen het logo van Groen en dat van Armoede is een Onrecht. En daarmee is de code volledig gekraakt hoe het logo van Groen werd in elkaar geknutseld. Laat ons hopen dat ze er niet al te veel voor betaald hebben. Update 2 : Ondertussen is uitgelekt dat reclamebureau Salvo.be - dat instond voor de creatie - werd uitbetaald in bloemkolen, wortels en nestkastjes. Daarmee wordt he...

29e Marketingcongres: Relevant is plezant

Marketeers zijn volgens vele van mijn vrienden "verkopers van warme lucht". Toen ik gisteren het ICC-gebouw in Gent opzocht voor het 29e Marketingcongres van Stichting Marketing volstond het dan ook om een spoor van smeltende sneeuw te zoeken. “Een slijmspoor had ook best volstaan”, hoor ik mijn buurvrouw nu al denken. We zijn als marketeer inderdaad niet altijd relevant en (s)lijmen de consument met valse beloftes. Het thema “Return on Relevance” is dan ook niet zo irrelevant gekozen. Alvast enkele gedachtesprongen die aan mijn hersenpan zijn aangevroren uit de verschillende sessies. Indien sommige paragrafen van deze blog u zouden vervelen dan kan u ook gewoon een sfeer-samenvattig krijgen door naar de bijhorende muziek te luisteren. Choose Life [ ► music ] We vuren volgens Barry Schwartz teveel productkeuzes af op onze consument waardoor ze verlammen zoals bij de parafix in Merlina. Indien ze toch komen tot een keuze blijven ze achter met een knagend gevoel want alles...

De Smart van één miljoen

“Het is gebeurd” zou Erik van Looy zeggen. Deze ochtend was ik getuige van een fenomeen waar archeologen binnen duizend jaar nog over gaan spreken. Mijn trouwe Smart Forfour – beter bekend als de pimped Smart Fortwo – heeft de historische kaap van de 100.000 kilometer overschreden. Ik had nooit gedacht dat ik de historische verjaardag zou vieren van mijn plastieken boterhamdoos op vier wielen toen ik hem zes jaar geleden kocht. Hij was toen amper 1 jaar oud en had reeds 13.000 kilometer met het asfalt gespeeld. Het was liefde op het eerste zicht. Voor amper zevenduizend euro mocht ik hem meenemen en sindsdien is de liefde alleen maar gegroeid. Zoals menig andere auto heeft hij heel soms eens een hoest of niesbui, maar rare kuren heeft hij eigenlijk nog nooit gehad. Ok, dit jaar heeft hij een lekke band gehad, maar welke bejaarde heeft er soms geen last van winderigheid? Zo’n zaken moet je met de mantel der liefde afdekken. Vorige maand is hij zonder problemen en steekpenningen door d...