Doorgaan naar hoofdcontent

Superkabouters in marcellekes

Dit weekend stond in het teken van de superhelden. Vrijdagavond mocht Batman in zijn "Bat" over het scherm zweven in de zeer geslaagde film "The Dark Knight Rises" en gisteren was het de beurt aan "The Amazing Spider-Man". Bij deze laatste film vreesde ik een flauwe herkauwing van de eerste films met Tobey Maguire, maar ik moet toegeven dat deze versie veel meer diepgang bevatte dan de vorige spidermanfilms. Er viel ook meer humor te ontdekken in het web van actie. De acteerprestaties van Andrew Garfield zijn daar niet vreemd aan.

Superhelden hebben me trouwens altijd al gefascineerd. Deze bewondering begon al toen ik klein was. Toen had ik een grote bewonderig voor de onzichtbare kabouters die in 'Hotel Mama' het eten op tafel toverden of met hun magische tools alles stofzuigden zonder dat ik het zag. Ongelooflijk! Doorheen de jaren zijn er alleen maar superhelden bijgekomen. Naast de bovenvermelde Spiderman en Batman verdient ook Onslow uit de serie 'Keeping Up Appearances' een vermelding. Hij is de held die me leerde dat je op een toestel moet kloppen om het weer aan de praat te krijgen, dat je als geëmancipeerde man het recht hebt om heel de dag voor je TV te hangen en vooral dat een dresscode dient om je achterwerk mee af te kuisen. Helaas is de acteur Geoffrey Hughes enkele dagen geleden overleden aan de gevolgen van kanker. Bij deze doe ik dan ook een warme oproep - uit eerbetoon aan deze superheld - om deze week minstens één dag naar uw werk te gaan in een marcelleke. Ik ben ervan overtuigd dat de superkabouters uit Hotel Mama ook aan deze actie zullen meedoen!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Logo Groupon versus nieuw logo Groen

Het is niet steeds eenvoudig om een nieuw logo uit je mouw te schudden, vraag dat maar aan de jongens en meisjes van Gap . Groen lanceerde deze week haar nieuwe huisstijl en toegegeven, het logo lijkt toch verdacht veel op dat van Groupon en ook de baselines zouden verre verwanten kunnen zijn. Misschien moeten we het zien als een vorm van recycling? Wie de vijf verschillen - ik vrees dat we zelfs niet zo ver gaan geraken - kan opsommen wint alvast een groene fluostift. Het kan ook een appelblauwzeegroen exemplaar worden, dat valt nog te Besien! Update : Blijkbaar is er nog een opvallende gelijkenis tussen het logo van Groen en dat van Armoede is een Onrecht. En daarmee is de code volledig gekraakt hoe het logo van Groen werd in elkaar geknutseld. Laat ons hopen dat ze er niet al te veel voor betaald hebben. Update 2 : Ondertussen is uitgelekt dat reclamebureau Salvo.be - dat instond voor de creatie - werd uitbetaald in bloemkolen, wortels en nestkastjes. Daarmee wordt he...

29e Marketingcongres: Relevant is plezant

Marketeers zijn volgens vele van mijn vrienden "verkopers van warme lucht". Toen ik gisteren het ICC-gebouw in Gent opzocht voor het 29e Marketingcongres van Stichting Marketing volstond het dan ook om een spoor van smeltende sneeuw te zoeken. “Een slijmspoor had ook best volstaan”, hoor ik mijn buurvrouw nu al denken. We zijn als marketeer inderdaad niet altijd relevant en (s)lijmen de consument met valse beloftes. Het thema “Return on Relevance” is dan ook niet zo irrelevant gekozen. Alvast enkele gedachtesprongen die aan mijn hersenpan zijn aangevroren uit de verschillende sessies. Indien sommige paragrafen van deze blog u zouden vervelen dan kan u ook gewoon een sfeer-samenvattig krijgen door naar de bijhorende muziek te luisteren. Choose Life [ ► music ] We vuren volgens Barry Schwartz teveel productkeuzes af op onze consument waardoor ze verlammen zoals bij de parafix in Merlina. Indien ze toch komen tot een keuze blijven ze achter met een knagend gevoel want alles...

De Smart van één miljoen

“Het is gebeurd” zou Erik van Looy zeggen. Deze ochtend was ik getuige van een fenomeen waar archeologen binnen duizend jaar nog over gaan spreken. Mijn trouwe Smart Forfour – beter bekend als de pimped Smart Fortwo – heeft de historische kaap van de 100.000 kilometer overschreden. Ik had nooit gedacht dat ik de historische verjaardag zou vieren van mijn plastieken boterhamdoos op vier wielen toen ik hem zes jaar geleden kocht. Hij was toen amper 1 jaar oud en had reeds 13.000 kilometer met het asfalt gespeeld. Het was liefde op het eerste zicht. Voor amper zevenduizend euro mocht ik hem meenemen en sindsdien is de liefde alleen maar gegroeid. Zoals menig andere auto heeft hij heel soms eens een hoest of niesbui, maar rare kuren heeft hij eigenlijk nog nooit gehad. Ok, dit jaar heeft hij een lekke band gehad, maar welke bejaarde heeft er soms geen last van winderigheid? Zo’n zaken moet je met de mantel der liefde afdekken. Vorige maand is hij zonder problemen en steekpenningen door d...