Yudaiaans Nieuwsblad

Ik ben gisteren tot een schokkende ontdekking gekomen: Er bestaat een nieuw alternatief voor de iPads, laptops en andere digitale dragers: boeken. Het leuke van deze nieuwe technologie is dat je geen adapter nodig hebt, je hem meermaals kan laten vallen zonder te breken en vooral de opstarttijd is zo fenomenaal dat je je iPad of laptop nog enkel zou willen gebruiken als frisbee of dienblad. In de Antwerpse Expo werd gisteren de aftrap gegeven van een heuse boekenbeurs waar deze nieuwe technologie werd geïntroduceerd bij het grote volk. Goddelijk boekenaanbod Iedereen wou de boeken aanraken en opsnuiven. Van programmeurs en IT-nerds was er op de boekenbeurs geen sprake. Ze waren vervangen door schrijvers die zich niet beperken tot onverstaanbare en saaie programmeerproza. Het viel me op hoe divers hun aanbod was. Je had niet alleen grote uitgeverijen zoals Lannoo, Van Halewijck en Van Dale, maar ook andere bedrijven die op de kar van deze hype willen spr...

Ze was reeds een kindsterretje voor haar geboorte en gebruikt het slurje voor nuttigere doeleinden dan Roger Van Gheluwe. Kai-Mook is de naam en olifantisch is haar marketing-faam. Reden genoeg voor Anja Stas, commercieel directeur van de Koninklijke Maatschappij voor Dierkunde van Antwerpen, om een olifantenmarketingboek neer te pennen over de branding en hype van het schattige olifantje. Eergisteren zakte ik af naar Antwerpen om de voorstelling van Anja Stas’ nieuwe olifantenmarketing-boek (uitgegeven door Kluwer) bij te wonen. Kai-mook als verantwoorde love brand Bioloog Dirk Draulants mocht de inleiding verzorgen en beantwoordde één van de hamvragen die in mijn hoofd plakte: “Is Kai-mook reduceren tot een “love brand” niet een beetje pervers. Volgens Dirk Draulants hebben dierentuinen - die oorspronkelijk de ontmoetingsplaats waren voor de bourgeoisie - vandaag de dag een zeer belangrijke sensibiliserende functie. Een deel van het geld dat voortvloeit uit campagnes zoals deze b...

Wat zou u doen indien u onverwachts drie wensen kreeg op het werk? Ik zou niet lang moeten nadenken. De eerste wens zou gaan naar een mailbox met artificiële intelligentie. De tweede wens zou ik gebruiken om de fail Whale van Twitter in een sushibar te veranderen. Met de derde wens toverde ik een social media secretaresse tevoorschijn. Haar koffie mag trouwens best naar slootwater smaken. Ze mag zelfs het faxapparaat verwarren met de papierversnipperaar. Er is slechts één kleine voorwaarde: Ze moet elke dag heel het internet hebben uitgelezen en alle nieuwtjes hebben gehoord. Infobesitas Door de dagelijkse waterval aan data lukt het me bijvoorbeeld niet meer om alle tweets te vangen en mijn wijsvinger stevent af op een facebook click-burnout door constant “ vind ik leuk ” aan te vinken. We mogen al van geluk spreken dat we niet meer hoeven te chatrouletten wegens out of business, maar binnenkort komen Google en de moslimgemeenschap met een eigen sociale netwerksite. Kortom, het...

Ik heb om mijn blog al meermaals neergepend dat de klachten die bij het JEP (Jury voor eerlijke Ethische Praktijken inzake reclame) komen doorgaans een groot Bassie en Adriaan-gehalte hebben . En kijk, een nieuwe kloneske klacht heeft de JEP zelfs gegrond verklaard. Het slachtoffer van dienst is Sloggi. De reclame-campagne " Tour de Sloggi " waarin vrouwen een slip dragen in de kleuren van de klassementstruien is gebrandmerkt als " afbreuk aan de waardigheid van de vrouw ". Onbegrijpelijk als je het mij vraagt. Vermoedelijk zitten er onder de aanklagers een aantal cellulitis-walvissen die het niet kunnen verkroppen dat er fijne vleeswaren worden geëtaleerd. Ik hoop dat er boerka-verplichting komt voor dergelijke verzuurde mensen. Dat zou pas verantwoord zijn in het straatbeeld!

"Panem et circences" "Brood en spelen dat moet ge het volk toewerpen", zeiden de Romeinse keizers om hun volk te sussen. Keizer Termont kent zijn geschiedenis goed en organiseert daarom elke jaar de Gentse Feesten. Hij organiseert natuurlijk niet alles zelf, maar dat zijn slechts details. Als Gentse onderdaan en op straffe van zweepslagen ben ik gisteren de Gentse spelen opnieuw gaan inspecteren en ik zag dat het goed was. Gili: "Credo quia absurdum" Als er aan sommige mensen een hoek af is, dan moet Gili wel een cirkel wezen. Zo hebben we ze echter graag en comedian-mentalist Gili gaf op de Korenmarkt dan ook het beste van zichzelf. Wie Gili niet kent, hier een fragment uit Comedy Casino  en 10 zweepslagen omdat ge een cultuurbarbaar zijt! Batakamp: "Dura lex, sed lex" Als er bepaalde Gentenaars zijn met nazistische of fascistische stuiptrekkingen dan kan ik Batakamp ten zeerste aanraden. De rode banners die het pseudo-concentrakamp sier...

Waar is de tijd dat ik nog speelde met mijn legoblokjes en de tuin het podium was waar ik mijn avonturen beleefde? Piraat, avonturier, detective en astronaut, ik was het allemaal. Vandaag de dag moet ik de tijd helaas iets langer binnen doorbrengen. Noeste arbeid achter een laptop. Het werkavontuur heet zoiets! Het is dan ook met enkele fronsende wenkbrauwen dat ik zie dat kinderen nu al lange tijd doorbrengen achter de televisie, computer of GSM. De ene hand is vergroeid met de afstandsbediening, de andere met de computermuis. Kleine kinderen worden niet meer gevoed met de papfles maar met bits en bytes. In de laatste aflevering van de Virtual Revolution op Canvas – de homo interneticus - werd onderzocht hoe het internet onze relaties en onze manier van denken beïnvloedt. Evolueert de huidige generatie van homo sapiens tot homo interneticus? Ik ontdekte alvast een vierde en laatste paradox: Door meer vrienden te maken op het internet is er steeds minder tijd om echte vriendschap te s...

De derde uitzending van “The Virtual Revolution” was voor mij als database marketeer wellicht de meest interessante aflevering uit deze vierdelige BBC-reeks. In ‘The cost of free’ kwam – net zoals in de vorige afleveringen (zie blogartikel 1 & 2 ) – een nieuwe paradox bovendrijven. Hoe meer je een gratis internetoceaan creëert op het internet, des te meer consumenten zullen verdrinken door de onzichtbare kapitalistische ijsbergen. Op 10 april 1912 verliet de Titanic de haven van South Hampton. Het was in die tijd het grootste schip en zogezegd onzinkbaar. Ondertussen zouden we moeten weten waartoe dergelijke grootschalige projecten zonder permanente waakzaamheid en nederigheid leiden. Zijn we ons als consument wel bewust van de onzichtbare ijsbergen? We zoeken gratis nieuws op, connecteren gratis a volonté met Britney Spears, volgen gratis de laatste tweets van Vincent van Quickenborne en lanceren zoekoprachten op Google zonder dat we het voelen in onze portemonnee, etc. Als con...