Doorgaan naar hoofdcontent

I Love #Batakamp

"Panem et circences"
"Brood en spelen dat moet ge het volk toewerpen", zeiden de Romeinse keizers om hun volk te sussen. Keizer Termont kent zijn geschiedenis goed en organiseert daarom elke jaar de Gentse Feesten. Hij organiseert natuurlijk niet alles zelf, maar dat zijn slechts details. Als Gentse onderdaan en op straffe van zweepslagen ben ik gisteren de Gentse spelen opnieuw gaan inspecteren en ik zag dat het goed was.

Gili: "Credo quia absurdum"
Als er aan sommige mensen een hoek af is, dan moet Gili wel een cirkel wezen. Zo hebben we ze echter graag en comedian-mentalist Gili gaf op de Korenmarkt dan ook het beste van zichzelf. Wie Gili niet kent, hier een fragment uit Comedy Casino en 10 zweepslagen omdat ge een cultuurbarbaar zijt!

Batakamp: "Dura lex, sed lex"
Als er bepaalde Gentenaars zijn met nazistische of fascistische stuiptrekkingen dan kan ik Batakamp ten zeerste aanraden. De rode banners die het pseudo-concentrakamp sieren deden me onmiddelijk denken aan pseudo-swastika's. het Batakamp kent ook absurde regels: mensen met rasta's moeten het kamp onmiddellijk verlaten (ze mogen blij zijn dat ze niet worden vergast) en witte sokken zijn de dress code. Toen ik er gisterenavond was, werd het entertainment verzorgd door discobar van Gheluwe. De top 10 was even aantrekkelijk als het kapsel van zuster monica, maar er mag al eens gelachen worden met de katholieke kerk.

Eén regel zouden ze wel mogen toevoegen aan Batakamp en de Gentse feesten. Wie op een Vuvuzela blaast krijgt 10 zweepslagen en een halve liter Afrikaanse kamelenpis door zijn trompet gegoten. Vuvuzela's zijn immers zo passé!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Logo Groupon versus nieuw logo Groen

Het is niet steeds eenvoudig om een nieuw logo uit je mouw te schudden, vraag dat maar aan de jongens en meisjes van Gap . Groen lanceerde deze week haar nieuwe huisstijl en toegegeven, het logo lijkt toch verdacht veel op dat van Groupon en ook de baselines zouden verre verwanten kunnen zijn. Misschien moeten we het zien als een vorm van recycling? Wie de vijf verschillen - ik vrees dat we zelfs niet zo ver gaan geraken - kan opsommen wint alvast een groene fluostift. Het kan ook een appelblauwzeegroen exemplaar worden, dat valt nog te Besien! Update : Blijkbaar is er nog een opvallende gelijkenis tussen het logo van Groen en dat van Armoede is een Onrecht. En daarmee is de code volledig gekraakt hoe het logo van Groen werd in elkaar geknutseld. Laat ons hopen dat ze er niet al te veel voor betaald hebben. Update 2 : Ondertussen is uitgelekt dat reclamebureau Salvo.be - dat instond voor de creatie - werd uitbetaald in bloemkolen, wortels en nestkastjes. Daarmee wordt he...

29e Marketingcongres: Relevant is plezant

Marketeers zijn volgens vele van mijn vrienden "verkopers van warme lucht". Toen ik gisteren het ICC-gebouw in Gent opzocht voor het 29e Marketingcongres van Stichting Marketing volstond het dan ook om een spoor van smeltende sneeuw te zoeken. “Een slijmspoor had ook best volstaan”, hoor ik mijn buurvrouw nu al denken. We zijn als marketeer inderdaad niet altijd relevant en (s)lijmen de consument met valse beloftes. Het thema “Return on Relevance” is dan ook niet zo irrelevant gekozen. Alvast enkele gedachtesprongen die aan mijn hersenpan zijn aangevroren uit de verschillende sessies. Indien sommige paragrafen van deze blog u zouden vervelen dan kan u ook gewoon een sfeer-samenvattig krijgen door naar de bijhorende muziek te luisteren. Choose Life [ ► music ] We vuren volgens Barry Schwartz teveel productkeuzes af op onze consument waardoor ze verlammen zoals bij de parafix in Merlina. Indien ze toch komen tot een keuze blijven ze achter met een knagend gevoel want alles...

De Smart van één miljoen

“Het is gebeurd” zou Erik van Looy zeggen. Deze ochtend was ik getuige van een fenomeen waar archeologen binnen duizend jaar nog over gaan spreken. Mijn trouwe Smart Forfour – beter bekend als de pimped Smart Fortwo – heeft de historische kaap van de 100.000 kilometer overschreden. Ik had nooit gedacht dat ik de historische verjaardag zou vieren van mijn plastieken boterhamdoos op vier wielen toen ik hem zes jaar geleden kocht. Hij was toen amper 1 jaar oud en had reeds 13.000 kilometer met het asfalt gespeeld. Het was liefde op het eerste zicht. Voor amper zevenduizend euro mocht ik hem meenemen en sindsdien is de liefde alleen maar gegroeid. Zoals menig andere auto heeft hij heel soms eens een hoest of niesbui, maar rare kuren heeft hij eigenlijk nog nooit gehad. Ok, dit jaar heeft hij een lekke band gehad, maar welke bejaarde heeft er soms geen last van winderigheid? Zo’n zaken moet je met de mantel der liefde afdekken. Vorige maand is hij zonder problemen en steekpenningen door d...