Waar is de tijd van Daens toen we nog allemaal als brave werkezeltjes naar de fabriek gingen om ons droog brood op de plank te verdienen. Bovendien ging dit vaak gepaard met de nodige risico's. Zo waren de weefgetouwen ware moordmachines die geen genade kenden. Kinderen kwamen nog maar net uit de bloemkool gerold en moesten onmiddellijk voor dag en dauw mee voor een appel en een ei. Ik denk dat we vandaag de dag zeker en vast niet mogen klagen. De verhouding vrije tijd versus arbeidstijd heeft nog nooit zo in schril contrast gestaan met deze vroegere periodes van weleer. De vraag is echter of we deze vrije tijd ook nuttig invullen? De linkerhand van de jeugd lijkt meer en meer vergroeid met hun gsm terwijl de rechterhand één is geworden met de afstandsbediening. De ogen lijken vastgeplakt aan een computerscherm terwijl het achterwerk een ware romance beleeft met de zetel. De benen en enkels mogen af en toe gestrekt worden om het Wii-bord te testen. De trommelvliezen worden ondertussen gemasseerd door een loeiharde Ipod. We mogen tot slot ook de smaakpapillen niet vergeten die om de zoveel minuten schreeuwen om geblust te worden met Coke. Ja dat is wat anders dan mijn grootouders die zich uren konden amuseren in de buitenlucht met een hoepel en een stel bikkels.
Ik moet echter toegeven dat ik me soms ook laten gijzelen - want zo bezie ik het - door deze technolgieën. Deze week heb ik echter beslist dat er na twee jaar inactiviteit verandering moest komen. Ik heb dan ook de daad bij het woord gevoegd. De eerst activiteit was woensdagavond en bestond uit het trekken van baantjes in het Jan Van Eykzwembad. Een collega - die ik voor de anonimiteit Bruyntje noem - had me hiervoor aangepord en wie ben ik om een West-Vlaamse deerne tegen te spreken. Buiten het feit dat ik een kwartier heb geknoeid met de locker en heel de avond met mijn zwemshort achterstevoren heb gezwomen (geen kat heeft dat gemerkt...hoop ik) was het verkwikkend en voor herhaling vatbaar. De tweede activiteit was op het werk: Boksinitiatie in de plaatstelijke kapel. Deze religieuze lokatie werd uitgekozen wegens gebrek aan plaats. Ik had gehoopt om de heilige Rita een paar uppercuts te kunnen verkopen, maar instructeur Jurgen Haeck, hield het op enkele toffe boksspelletjes. Het uurtje sport bewees echter dat ik dringend de draad van weleer moet oppakken en belofte maakt schuld. Amen.
Reacties
Een reactie posten