Yudaiaans Nieuwsblad

Wat is er zaliger dan op een mooie lentedag zonder jas buiten te lopen. Het leek vrijdag wel of de eerste zonnestralen een rode loper vormden. De vogeltjes toverden een welkomstlied uit hun bekjes alsof er een Afrikaans staatshoofd op Melsbroek was geland. Op zo'n dagen is de batterij weer eens opgeladen en kan er bijna niks verkeerd gaan. Nu ja, dat denk je dan alleszins. Blijkbaar had een delegatie van mieren beslist om bij dit mooie lenteweer op survival te trekken in de koffie-automaat op mijn werk. Als apotheose werd gekozen om een plons te nemen in mijn kopje koffie. Reanimatie kon helaas niet meer baten voor deze kleine vriendjes. Een groot deel is verdronken in de hete substantie en eentje (het kunnen er meer zijn) zal pas - na het passeren via mijn darmkanaal - het levenslicht terug zien. Ik besef dat Gaia mij dit niet in dank afneemt, maar ze mogen zelf eens mond-op-mond toepassen op een mier. Ik maak me trouwens meer en meer zorgen om het weer de laatste tijd. Niet zozee...

Het is weer komkommertijd in België en dan worden weer evenementen uit lang vervlogen tijden van onder het stof gehaald. De nostalgische sfeer van weleer waar we deze week worden in ondergedompeld luistert naar de weinig bliste naam Expo 58. "Een exp(l)osie van oude filmpjes van het atomium en jodelende kwelduivels als Jo Leemans" zo kan ik de reportages samenvatten. Hebben we dan zo weinig hedendaagse topevenementen dat we steevast moeten teruggrijpen naar het verleden? Deze redenering kan trouwens doorgetrokken worden naar het muzikale domein. De jaren 90 zijn heter dan heet en onze trommelvliezen zullen het geweten hebben. Radio Donna besteedde zelfs een hele week aan de terugkeer van de beats van 2 Fabiola, Dr. Alban, Culture Beat en aanverwanten. De hedendaagse muziek wordt afgeschilderd als brol in vergelijking met de gouden noten van toen. Een derde nostalgisch teruggrijpen naar vroeger zijn de televisieseries van weleer. Het woord 'parafix' doet de nostalgis...

Na belastingontduiken, tooghangen en filibusteren hebben we sinds kort een nieuwe nationale sport in België: "klagen over dure voeding". Elke week moeten de kranten of het televisiejournaal de prijsstijgingen onder de spotlight brengen. Het is hierbij wel interessant om de reacties te lezen op dergelijke artikels op online nieuwssites. Jan modaal mag onder een pseudoniem intellectuele praat verkondigen over voedingsprijzen in de hoop daarmee de opgekropte frustraties te kanaliseren. Er zijn er die pleiten voor de revolutie. Anderen hopen dat Mega Mindy de oplossing zal brengen. Intrigerend zijn dan weer de mensen die pleiten voor het zogenaamde consuminderen. Als halve Nederlander prikkelen dergelijke woorden mijn voelsprieten zoals de woorden Westvleteren en macht dat doen bij Yves Leterme. Als ware ontdekkingsreiziger heb ik er op losgegoogled om alles over consuminderen te weten. Opvallend, maar niet geheel onverwachts, is het enorme aanbod van Nederlandse sites die de m...

Er zijn mensen die graag haken, breien of borduren. Aangezien ik geen van de drie disciplines machtig ben, heb ik me maar geschoold tot professionele bioscoopganger. Na een succesvol bioscoopjaar in 2007 waarin ik ongelooflijk veel films hebben kunnen bekijken, hoop ik de trend in 2008 te kunnen voortzetten. De eerste film van 2008 is ' Aanrijding in Moscou ' geworden. Volledig ongepland stelde collega Laurence gisterenavond voor om deze Genstsche film te gaan bekijken. Iedereen weet dat ik een zwak heb voor blonde vrouwen en onmogelijk neen kan zeggen tegen smekende puppy-oogjes. Zogezegd, zo gedaan! Om 19.45 waren we al in de Kinepolis, maar daar werden we al snel met de neus op de feiten gedrukt: Krokusvakantie. De zaal was reeds volzet en zoals Jozef en Maria werden we genoodzaakt een andere cinemastal op te zoeken. Onderweg kruisten we nog twee andere collega's die ons vergezelden naar de Studioscoop. We waren intussen al 20.15u. Na 5 minuten waren we reeds aan de ka...