Doorgaan naar hoofdcontent

De zwarte BV lijst

Ik heb niks tegen Paul D'hoore! Echt niet! De beursgoeroe van de VRT-nieuwsdienst straalt kennis uit en zijn beursanalyses zijn verhelderend. Maar zoals Paul Vanden Boeynants ooit uitkraamde: Trop is teveel. De laatste dag zie ik hem elke dag op het scherm en ik kan er niet meer tegen. Het lijkt wel alsof er een pavlov-effect optreedt in mijn hersenpan telkens als ik de man - die de broer van ex-nieuwsanker Sigrid Spruyt zou kunnen zijn - op mijn netvliezen krijg gebrand. Paul D'hoore means bad news. Telkens ik hem zie gaat het barslecht met onze economie. Geen D'Hoore en het gaat goed. Het kan toch niet moeilijk zijn om hier een heus complot in te zien. Ik denk dat we te vaak oorzaak en gevolgd hebben verwisseld in het verleden. Zien we dit zwartharig beurskonijn als het goed gaat? Ik dacht van niet.

Een zelfde negatieve mediacorrelatie kunnen we trekken tussen het weerbericht. Ik ben ervan overtuigd dat Sabine Haagedoren meer slecht weer verkondigt dan Jill Peeters (VTM). Het alpine-hooggebergte van Sabine Haagedoren hangt trouwens ook meer in de weg om de kaarten als kijker goed te kunnen analyseren. Jill Peeters heeft niks voor niks de "TV Weather Forecast 2008 Trophy Award" ontvangen van de European Meteorological Society (EMS) in Amsterdam. Sabine was naar verluidt zo woest als een orkaan van jaloezie dat snelle Eddy De Mey haar moest kalmeren met een dosis valium. Het lijstje met andere BV's die een verbod zouden moeten krijgen om op televisie te komen is te lang om op te sommen. Ik hoop alleszins dat er naar analogie met de zwarte consumentenlijst, een zwarte bv lijst wordt opgesteld uit respect voor kijkend Vlaanderen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Logo Groupon versus nieuw logo Groen

Het is niet steeds eenvoudig om een nieuw logo uit je mouw te schudden, vraag dat maar aan de jongens en meisjes van Gap . Groen lanceerde deze week haar nieuwe huisstijl en toegegeven, het logo lijkt toch verdacht veel op dat van Groupon en ook de baselines zouden verre verwanten kunnen zijn. Misschien moeten we het zien als een vorm van recycling? Wie de vijf verschillen - ik vrees dat we zelfs niet zo ver gaan geraken - kan opsommen wint alvast een groene fluostift. Het kan ook een appelblauwzeegroen exemplaar worden, dat valt nog te Besien! Update : Blijkbaar is er nog een opvallende gelijkenis tussen het logo van Groen en dat van Armoede is een Onrecht. En daarmee is de code volledig gekraakt hoe het logo van Groen werd in elkaar geknutseld. Laat ons hopen dat ze er niet al te veel voor betaald hebben. Update 2 : Ondertussen is uitgelekt dat reclamebureau Salvo.be - dat instond voor de creatie - werd uitbetaald in bloemkolen, wortels en nestkastjes. Daarmee wordt he...

29e Marketingcongres: Relevant is plezant

Marketeers zijn volgens vele van mijn vrienden "verkopers van warme lucht". Toen ik gisteren het ICC-gebouw in Gent opzocht voor het 29e Marketingcongres van Stichting Marketing volstond het dan ook om een spoor van smeltende sneeuw te zoeken. “Een slijmspoor had ook best volstaan”, hoor ik mijn buurvrouw nu al denken. We zijn als marketeer inderdaad niet altijd relevant en (s)lijmen de consument met valse beloftes. Het thema “Return on Relevance” is dan ook niet zo irrelevant gekozen. Alvast enkele gedachtesprongen die aan mijn hersenpan zijn aangevroren uit de verschillende sessies. Indien sommige paragrafen van deze blog u zouden vervelen dan kan u ook gewoon een sfeer-samenvattig krijgen door naar de bijhorende muziek te luisteren. Choose Life [ ► music ] We vuren volgens Barry Schwartz teveel productkeuzes af op onze consument waardoor ze verlammen zoals bij de parafix in Merlina. Indien ze toch komen tot een keuze blijven ze achter met een knagend gevoel want alles...

De Smart van één miljoen

“Het is gebeurd” zou Erik van Looy zeggen. Deze ochtend was ik getuige van een fenomeen waar archeologen binnen duizend jaar nog over gaan spreken. Mijn trouwe Smart Forfour – beter bekend als de pimped Smart Fortwo – heeft de historische kaap van de 100.000 kilometer overschreden. Ik had nooit gedacht dat ik de historische verjaardag zou vieren van mijn plastieken boterhamdoos op vier wielen toen ik hem zes jaar geleden kocht. Hij was toen amper 1 jaar oud en had reeds 13.000 kilometer met het asfalt gespeeld. Het was liefde op het eerste zicht. Voor amper zevenduizend euro mocht ik hem meenemen en sindsdien is de liefde alleen maar gegroeid. Zoals menig andere auto heeft hij heel soms eens een hoest of niesbui, maar rare kuren heeft hij eigenlijk nog nooit gehad. Ok, dit jaar heeft hij een lekke band gehad, maar welke bejaarde heeft er soms geen last van winderigheid? Zo’n zaken moet je met de mantel der liefde afdekken. Vorige maand is hij zonder problemen en steekpenningen door d...